পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/২৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল । ভূখকা মিছা । লক্ষ্মী বোলে বিনোদিনী ক্রোধ এড়ি গুন। যাৰ বই গুণ তাৰ দোষাে বহু ণ যি সব পণ্ডিতে ই শাজক জানয় । সি সব পণ্ডিতে ভূত আছে বুলি কয়। তেওঁলোফে সাধ্যপৰ কল্যাণ সাধয়। আমাৰ মঙ্গলার্থে ভূত বুলি কয়। সেই বাক্যে অসীম মঙ্গল সাধিচন্ত। অন্ধকাৰে কুস্থানক যাইব নেদন্ত । আৰে। যি যিব ইবাক্যত উপকাৰ। ক্তি মােৰ নাই সবিশেষে বর্নিবাৰ ! পক্ষে পক্ষপাত কৰে বহুজনে। এতেকতে প্রতিবাদ নকৰ মনে ভূত মিছা হোক ভূতে আছে বহু গুণ। নকৈছো পূর্বত বহু দুগুণে সু গুণ ভূপতি ভব ভাবে যাৰ শ্ৰীচৰণ । ভূত ভয় এবি বা সি ভূতভাবন । ‘মাতৃহাৰ পাক হলে শিশুৰক্ষাৰ যত্ন। প্রকৃত ভৌতিক কাৰ্য্য নহে সাৰে সাৰ। বাকৰ হয় বেগ ধনুষ টাৰ । কি vেতু হোৱা ৰােগ হেতু শুন। তাৰ বাৰ আছয় হতু অনেক প্রকা। ২