পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/১৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


সূতিকা পটল।

মােহিনী নখাই নথাকিব ক্ষুধা পাই।
ক্ষুধা নিবাৰিব প্ৰভাতত দুগ্ধ খাই৷।৷
পােৱাতি ক্ষুধাৰ্ত্তা থাকা অতি অপকাৰ।
কষ্ট পাৱে উদৰস্থ সন্তান তাহাৰ৷৷
গর্ভিণীৰ শৰীৰত যত যত্ন হয়।
গর্ভৰ সন্তানে তাৰ অংশ পাৱয়৷৷
গর্ভিণী ৰমণী যদি ক্ষুধাৰ্ত্তা থাকয়।
গর্ভে অল্পপ্রাণ বালকৰ কষ্ট হয়৷৷
গর্ভিণীৰ আৰােগ্যে থাকিলে নিজ প্রাণ।
হৃষ্টপুষ্ট বলিষ্ঠ জন্ময় সুসন্তান৷৷

পৰিধেয় বস্ত্র।

বিবেচনা কৰি দেখিবাহা হিতাহিত।
কঠিন বন্ধনে বস্ত্ৰ পিন্ধা অনুচিত।৷
নিৰ্ম্মল বসন যেন পিন্ধে সৰ্ব্বদায়।
ভিজা বস্ত্ৰ মন্দ তাক নৰাখিবা গায়।৷

শ্রম।

আৰু এক উপদেশ শুনা বিনােদিনী।
বহু পৰিশ্ৰম নকৰিবেক মােহিনী৷৷
অল্প পৰিশ্ৰম নকৰাও ভাল নহে।
কৰিব অলপ শ্ৰম যিবা দেহে সহে।৷