পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


সুতিকা পটল।

স্ত্রীগণে বুঝিব হেন তাৰ অভিলাষ।
বুঝিলে হােৱয় তাৰ মনত উল্লাস।৷
মােৰ ভ্ৰাতৃ পুত্র চিদা স্নেহৰ ভাজন।
এতেকতে পদ্য ৰচনাত দিলোঁ মন৷৷
বালকৰ অনুৰােধে পিতৃ মাতৃ গণে।
যতন কৰয় যেন অসাধ্য সাধনে৷৷
মােত সেই অর্থ জানি বুদ্ধিমতীগণ।
পদ্য দোষ ত্যজি ত্যজা নিন্দিত বচন৷৷
তোমাসাক সন্তোষিবোঁ মােৰ অভিপ্রায়।
নিন্দি তুষ্ট হৈলে মােৰ সুসিদ্ধি ত্বৰায়॥
ইকথা থাকোক কহোঁ মূল বিৱৰণ।
যুক্তি যুক্ত কথা প্রবণত দিয়া মন৷৷

কথাৰম্ভ।

বিনােদিনী ৰূপসীৰ কনিষ্ঠা ভগিনী।
ৰূপে ত্রিভুবন মোহে নামত মােহিনী৷৷
মােহিনীক বিনােদিনী জানি গৰ্ভৱতী।
লক্ষ্মীৰ নিকট উপদেশ লৈল সতী৷৷
লক্ষ্মী বোলে সুশীলা মােহিনী মােক মানে।
মােৰ উপদেশ কহি ৰাখা সাৱধানে।৷
বিনােদিনী বােলে সাৱধান কি বিষয়।
সবিশেষ কই মোৰ খণ্ডোৱা সংশয়৷৷