পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/১০৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল ৰাতি দিনে দশবেলি দিবেক খুৱাই। প্রতি বাৰে পাঁচ টোপ ব্ৰঞ্জী মিশলাই। সাগু আদি পথ্যতে তাকেসে দিব লাগে। অধিক নিদিব মাত্র দিব সেই ভাগে ॥ পাৰাবত মাৰি তাৰ মাংস বাছিল। পানীত নুধুৰ ৰক্ত সমন্বিতে থব। এক সেৰ জলত সিজাব লাগে তাক। একপােৱা অবশিষ্ট লাগে ৰাখিবাক । সেই জল অল্প অল্প কৰাব আহাৰ। দুর্বল নাশন পক্ষে মহা উপকাৰ । বালকৰ কাশ। শীতল বতাস কিংবা শীত স্থানে বাস। ই দুই কাৰণে বালকৰ হয় কাশ। গা ওত নাহিক জ্বৰ বুকত ঘগাৰ । লােমজ কাপড়ে অঙ্গ আচ্ছাদিব তাৰ । উষ্ণজলে বাইনম ইপিকা** মিশলাই। মধু যােগে মিষ্ট কৰি দিহা খুৱাই । দিন পাঁচ ছয় দিন-ৰাত্রে পাঁচ বাৰ। খুৱালে গুছিব কাশ নথাকিব আৰ। বান্ত হই হব কিছু মােৰ পতন। বান্ত নিবাৰণ পৰুে নকৰ যতন । বাইন, ইপিকা-ইয়াকে ঔষধ দোকানত বা ডাক্তাৰখানাত পা