পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/১০৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। পাঁচ ছয় টোপ খুৱাইলে নােহ বান্ত। কফ পাতায় ৰােগ হয় উপশা যদি হৃদয়ত বহু কফ চি পাই। বান্ত কৰাবাক লাগে ঔষধ খুৰাই আট দশ টোপা কুমে চাৰি পাচ বাৰ। খুৱাইলে বান্ত হইবা পাৰে তাৰ। প্রভাত কাণত বুকে গ্নেয়া গােটই। সেই সময়ত বাৰু কৰাৰ লগয়। সাত সেঁত কৰে বুক কাশি ঠৰ পড়ে। চক্ষু মুৰ ৰঙা পড়ে তাতে জৰ ৰে। চক্ষু মৃজি থাকে জ্ঞান শৰীৰত নাই। ঔষধ খুৰাৰ শীঘ্ৰে নথাকিব চাই। তপল মধুসমে ইন ইপিকা। “বাইনপিকা পৰিগৰ এক সিকা। জুল, মধু, বাইন, ইপিকা” মিশলাই । তিনি চাৰি বাৰ তা দিহা ধুৱাই । বান্ত হই শ্লেয়া পড়ি দূৰ হৰ কাৰ। খুৱাইৰ পাট দিন বােগ বৈ না। ছয় মানে পুৱা পৰা খুৱাইব। ঘষণী ঔষধ বুকে পৃষ্ঠে ঘষি দিক। ভূর্জপত্র তৈল • সৰিষাৰ তৈল সমে। সমভাগে যেতনে ৰাখিব যত্ন #মে। • ভূজপত্রওল-ক্যাজুট অয়েল'-ঔষধৰ দোকানত যা মাৰি পানাৰ পোৱা যায়।