পৃষ্ঠা:সাৰনিত্যক্ৰিয়া.djvu/৬২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৫০ সাৰনিত্যক্রিয়া

এই বাৰী সকলাে প্ৰকাৰে উত্তমৰূপে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰিবা, সময়ত তােক পুৰস্কাৰ দিম । যদি বাৰীচোৱাই ৰজাৰ আজ্ঞা পালন অর্থাৎ বাৰী উত্তমৰূপে পৰিস্কাৰ আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ নকৰি কেবল মাত্র বহি ৰজাৰ নাম লৈ প্ৰত্ব, প্রভু বুলি মাতি থাকে তেনে কি ৰজাই বাৰীচোৱাৰ প্ৰতি তুষ্ট হৈ পুৰস্কাৰ দিব ? কেতিয়াও সম্ভব নহয়, বৰং তেওঁ আজ্ঞা লনৰ নিমিত্তে বাৰীচোৱাক দণ্ড দিব। যদি বাৰীচোৱাই ৰজাৰ আজ্ঞা মতে বাৰী উত্তমৰূপে ৰক্ষণ- বেক্ষণ কৰে আৰু ভক্তিপূৰ্ব্বক তেওঁৰ শৰণাগত হয় আৰু মৰ্যাদা ৰক্ষা কৰে তেহে ৰজা তুষ্ট হৈ অবশ্যে বাৰীচোৱাক পুৰস্কাৰ দিব, যাতে বাৰীচোৱাৰ কোনাে বিষয়ে কষ্ট বা অভাব নহয় । সেই দৰে ৰজা প্ৰভুৰূপী পূর্ণপৰব্ৰহ্ম জ্যোতিঃস্বৰূপ পৰমাত্মা বাৰীৰূপী এই জগত আৰু বাৰীচোৱা মনুষ্য মাত্রই আৰু তেওঁৰ অজ্ঞাৰূপ ব্যবহাৰিক আৰু পাৰমার্থিক উভয় কাৰ্য্য বিচাৰ কৰি সংসাৰ ধৰ্ম্ম উত্তমরূপে পালন কৰিলে পৰমাত্মাই পুৰস্কাৰ ৰূপ জ্ঞান আৰু মুক্তি দিব, যাতে পৰমানন্দে আনন্দৰূপে থাকিব পাৰিব আৰু জন্ম মৃত্যু প্রভৃতিৰ সংশয় নাথাকিব । যদি কোনোৱে এলাহ কৰি পৰমাত্মাৰ আজ্ঞা ব্যবহাৰিক কাৰ্য্য পৰিত্যাগ কৰি হাবিলৈ যায় আৰু মনত তৃষ্ণা থাকে তেনে পৰমাৰ অজ্ঞা লঙ্ঘনৰ নিমিত্তে অনেক কাল পর্যন্ত অজ্ঞান বশতঃ পৰমাত্মাৰ পৰা বিমুখ হৈ কষ্ট ভােগ কৰিব লাগিব। পৰমাত্মাৰ এনে কোনাে নিয়ম নাই যে ঘৰত থাকি তেওঁৰ উপাসনা কৰিলে জ্ঞান আৰু মুক্তি নিদিব আৰু হাবিত গৈ আড়ম্বৰ কৰিলেহে জ্ঞান আৰু মুক্তি দিব, সি কেতি- য়া ও নহয় ইয়াক নিশ্চয় জানিব। তােমালােকে কোনো বিষয়ত ভয় চিন্তা নকৰিবা সংসাৰ ধৰ্ম্ম পরমাত্মাৰ আজ্ঞা পালন কৰা আৰু