পৃষ্ঠা:সাৰনিত্যক্ৰিয়া.djvu/১১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


জ্ঞান ভক্তি আৰু কৰ্ম্ম

জ্ঞান, ভক্তি আৰু কৰ্ম্মৰ প্রাধান্য আৰু অপ্রাধান্য লৈ সদায় মানুহে দ্বন্দ্ব, বিদ্বেষত নানা প্রকাৰ কষ্ট ভােগ কৰে । কোনােৱে বােলে, জ্ঞান ব্যতিৰেকে মুক্তি নহয়, জ্ঞানেই প্রধান। কোনােৱে বােলে ভক্তি, কোনােৱে বোলে কৰ্ম্ম একমাত্র মুক্তিৰ উপায় । ইয়াত গম্ভীৰ আৰু শান্ত চিত্তে মানুহ মাত্রই বিচাৰ কৰি সাৰ ভাব গ্রহণ কৰা।। | প্রত্যক্ষে দেখা, জুইৰ প্রকাশ হলে তাৰ লগতে জোনাক গুণ, উষ্ণতা, দাহিকা শক্তি আৰু বগা, ৰঙা, ক’লা বর্ণ প্রকাশ হয়। জুই নুমালে সেই সকলো গুণৰ ক্ৰিয়া লগতে নিৰাকাৰ হয় । আৰু দেখা, জাগৰিত অৱস্থাত তুমি প্রকাশমান হলে তােমাৰ লগতে তােমাৰ মন বুদ্ধি অহঙ্কাৰ প্রভৃতি শক্তি গুণ ক্রিয়া প্রকাশ হয় । পুনৰায় তােমাৰ টোপনি অৱস্থা ঘটিলে সেই সকলো শক্তি গুণ ক্রিয়া তােমাৰ লগতে অভিন্ন ভাবে কাৰণত তিতি হয়। সেই দৰে কোনো লােক'ত বিবেকৰ উদয় হলে তাৰ লগতে বিচাৰ বা জ্ঞান ভক্তি বা প্রীতি কৰ্ম্ম বা সাধন অনুষ্ঠান আপােনাআপুনি উদয় হয়। বিবেকী জীৱৰ যে পৰমাত্মাক পাবৰ ইচ্ছা, তাকে প্রতি বা ভক্তি জানিব আৰু বুদ্ধিৰ দ্বাৰাই তেওঁক পােৱাৰ উপায় অনুসন্ধানৰ নাম বিচাৰ বা জ্ঞান। যেতিয়ালৈকে তেওঁক আৰু আপােনাক অভিন্ন নেদেখিছা, তেতিয়ালৈকে যি ভক্তি কৰি বিচাৰ, অনুসন্ধান আৰু অন্য অনুষ্ঠান, তাকে কৰ্ম্ম জানিবা। এই তিনিৰৰ মাজত