পৃষ্ঠা:সাৰনিত্যক্ৰিয়া.djvu/১১৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সৎ শিক্ষা ১০১

বিদ্যা ভ্যাসৰ সৈতে এইরূপ শিক্ষাৰ আবশ্যক যাতে পাছে সৎপথত থাকি শাৰীৰিক আৰু মানসিক পৰিশ্ৰম কৰি জীবিকা নির্বাহৰ সমর্থ হয় আৰু পৰােপকাৰত ৰত থাকিব পাৰে । | যাতে বিদ্যা বুদ্ধি ধন আৰু বলৰ সৎ ব্যবহাৰ হয় এনে শিক্ষা অতি শিশুকলিতে আৱশ্যক। দুর্বলক ৰক্ষাৰ নিমিত্তে বলীৰ বল । অজ্ঞান গুচাবৰ নিমিত্তে জ্ঞানীৰ জ্ঞান। দুখীয়াৰ সহায়ৰ নিমিত্তে পনীৰ ধন। মূখৰ আশ্রয় নিত্তে বিধানৰ বিদ্যা। এই প্রকাৰে পৰ- মাত্মাই জগতৰ অভাৱ দৰ কৰিবৰ নিমিত্তে যথােপযুক্ত দ্রব্য সৃজন কৰিছে, সৎ ব্যবহাৰ কৰিলে জগতৰ সকলাে অভাব পূৰণ হয়। ৰােগৰ নিমিত্তে ঔষধ। তােকৰ নিমিত্তে অন্ন। পিরাহৰ নিমিত্তে পানী। উলঙ্গতাৰ নিমিত্তে কাপোৰ । এইরূপে তেওঁ সকলাে অভার পূৰণ কৰিছে । সকলে সংব্যৱহাৰৰ মূল আত্মদৃষ্টি বা সমদৃষ্টি । যিহত নিজৰ সুখ-দুঃখ, তাতে আনৰ সুখ-দুঃখ হয়। এইরূপে বুজি আনৰ সুখ বৃদ্ধি আৰু দুঃখ হ্রাস কবৰ সকলো ভাবে চেষ্টা কৰিব, তাতে সক- লােৰে জীৱন যাত্ৰ। পৰমানলে নিষ্পন্ন হব । | সকলােৰে স্বাধীন হবৰ ইচ্ছা । কিন্তু যথা উপায় নুবুজি আনক অধীন কবি নিজে স্বাধীন হব খােজে । সকলােকে পূর্ণ স্বাধীনতা দিলেহে নিজে স্বাধীন হব পাৰে । নতুবা অসম্ভব । অতএব যদি স্বাধীনতা বিচৰা তেনে সকলোকে স্বাধীনতা দিয়া, সকলােকে যি দিবা তাকে নিজে পাবা। মান ৰাখিলে মান, দয়া কৰিলে দয়া পাব। অভয় দিলে নির্ভয়, ব্যথা দিলে ব্যথা, সুখ দিলে সুখ পাৰা। আনৰ সৎ গুণ প্রকাশ কৰিলে নিজৰ সৎগুণ প্রকাশ হয়। নতুবা যি সুখ চেষ্টা কেৱল নিজৰ নিমিত্তে