পৃষ্ঠা:সাহিত্য-প্ৰবেশ.djvu/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
(৮)

ভাই বা ভনীৰে সৈতে নকৰি কন্দল,
পজাঘৰ পাতি লবা, মৰমৰ থল।
  প্ৰীতিভাৱে কাল কাটি,
  আনিবা মনৰ শান্তি।
ইটিয়ে সিটিৰ প্ৰতি থাকিবা সৰল।

 

কৰিবা সঙ্গীৰে সৈতে ভাল ব্যৱহাৰ।
মন-কথা খুলি কবা বন্ধুক তোমাৰ।
  আনৰ সম্মান শিকি,
  ফুৰিবা সদাই ৰাখি।
অবচন নুবুলিবা কেতিয়াও কাৰ।

 

জ্ঞানৰ পোহৰ দিছে যিজনে তোমাক,
সম্ভ্ৰম কৰিবা তেনে হিতৈষী ওজাক।
  তেওঁৰ অপ্ৰিয় কাজ,
  কৰিবা মনৰ বাজ।
নোবোলাবা অশলাগী তুমি আপোনাক

 

সেই ঈশ্বৰত দৃঢ় ৰাখি ভকতি,
যিজনে তোমাক দিছে বিবেক, শকতি।
  অসীম কৃপাত যাৰ,
  পোৱাঁ তুমি নিৰন্তৰ,
খাটিবলৈ দিন আরু জিৰাবলৈ ৰাতি।

⸺⸺