পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩৭০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা উদ্দেশ্য কি ! মূৰ খজুৱাই খজুৱাই সেপ ঢুকি উত্তৰ দিলে-“হয়” দীন—আপুনি ৰমণীমােহন দত্তক চিনি পায়? জ্ঞানেন্দ্রই থৰক-বৰক মাতেৰে বহুত বেলিৰ মূৰত ক'লে,-“কোন —ৰমণীমােহন দত্ত?” দীন—বেৰিষ্টাৰ, আপােনাৰ বােধকৰো বন্ধু। জ্ঞান—মােৰ বন্ধু ! ক’তা মই দেখােন নামকে শুনা নাই। দীন—বােধকৰে আপুনি সঁচা কথা কোৱা নাই।। জ্ঞান-মিছা কোৱাৰ পৰা মােৰ কি লাভ? দীনবন্ধুৱে এখন চিঠি উলিয়ালে। সেইখন ৰমণীমােহনে কলিকতা পাই প্ৰভাৱতীলৈ লিখা চিঠি। তাত বহুত কথাৰ পাচত সামৰণিত এই কেইটা কথা আছিল,-“কোনাে কাৰণবশতঃ মই আগৰ ঘৰ এৰি আহিলোঁ। সম্প্রতি বিশেষ কাৰ্যত বহুত ঠাইত ঘূৰিব লগাত পৰিছে। সেই কাৰণে মােলৈ চিঠি দিলে তলত লিখা ঠিকানালৈ দিবা, “শ্ৰীৰমণীমােহন দত্ত। কেয়াৰ অব, বাবু জ্ঞানেন্দ্রনাথ ৰায়, ১১৮ নম্বৰ মুক্তা বাবুৰ লেন, কলিকতা।” এই চিঠিখন প্ৰভাৱতীয়ে বহুত দিনৰ পিচত ফটা কাকতৰ পাচিত পাই দীনবন্ধুক দিছিল। | চিঠিখন দেখুৱাই দীনবন্ধুৱে জ্ঞানেন্দ্রক সুধিলে,-“এই চিঠিখন কাৰ লিখা ক’ব পাৰেনে ?” জ্ঞান-ক’ব নােৱাৰো। দীন-ভাল কথা। শেহত মােক হলে দোষ দিব নােৱাৰিব। মই এতিয়া সকলাে কথা আপােনাৰ চাহাবক কম। তাৰ পিচত যি কৰা উচিত কৰিম। মােৰ কবলগীয়া কথা শুনক,—আপুনি আচলতে জ্ঞানেন্দ্রনাথ ৰায়, কিন্তু ৰমণীমােহন দত্ত বেৰিষ্টাৰ হৈ বালিকা-স্কুলৰ শিক্ষয়িত্ৰী প্ৰভাৱতীক বিয়া কৰাবলৈ আহিছিল, তেতিয়া এবাৰ মােৰ দর্শন-লাভ ঘটিছিল। আপুনি তেওঁৰ ঘৰত এদিন এৰাতি থাকি - ৩৬৪ -