পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩৬৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পঞ্চম অধ্যায় গ্ৰেপ্তাৰ দীনবন্ধুৰ ওলাই যােৱা দেখিয়েই মটৰ-ড্রাইভাৰে নেদেখা ভাও জুৰি আন ফাললৈ মুখ ঘূৰালে। দীনবন্ধুৱে সেইটো লক্ষ্য কৰিও আগ বাঢ়ি গৈ মাত লগালে,-“গুড মর্ণিং মিষ্টাৰ বায়।” মটৰ ড্ৰাইভাৰ উচাপ খাই উঠিল ; লৰালৰিকৈ উত্তৰ কৰিলে, “গুড মর্ণিং চাৰ।” “বােধ কৰো আপােনাৰ নাম জ্ঞানেন্দ্রনাথ ৰায়?” “আপুনি আগেয়ে কেতিয়াবা আসামলৈ আহিছিল নে?” “সৰুতে মই ইয়াতে আছিলোঁ। আজি দহ বছৰমান এই ফালে অহা নাই।” চৰতে আপােনাক ক'ৰবাত দেখা দেখা যেন লাগিছে।” জ্ঞানেন্দ্ৰৰ বুকু কঁপিল। দীনবন্ধুক দেখা পােৱাৰে পৰা তেওঁ বৰ অশান্তি অনুভৱ কৰিছিল, এতিয়া একেবাবেই অধীৰ হৈ পৰিল। সেপ ঢুকি ঢুকি কলে,-“আপােনা ভুল হৈছে, এই বছৰতহে নালাগে, মই কলিকতালৈ যােৱাৰ পৰা এই ফালে অহাই নাই।” | দীন—তেনেহলে মােৰ ভুল হৈছিল, মাফ কৰিব। বােধ কৰো, কলিকতাত আপুনি মুক্তা বাবুৰ লেনত থকা ১১৮ নম্বৰ ঘৰত থাকে? জ্ঞানেন্দ্ৰৰ আগতকৈও বেচি কঁপনি উঠিল। দীনবন্ধুৱে তেওঁৰ ইমানবােৰ খবৰ পালে ক'ৰ পৰা । আৰু এইবােৰ কথা সােধাৰ