পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩৬৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চতুর্থ অধ্যায়। পাদুীৰৰ পৰিবর্তন আবেলি বেলিকা দীনবন্ধু তেওঁৰ পাঠাগাৰত সােমাই গােখেলৰ বক্তৃতাৱলী পঢ়ি আছে, আৰু মাজে মাজে দাগ দিছে, এনেতে গঙ্গাই এখন ভিজিটিং কার্ড তেওঁৰ হাতত দিলে। কাৰ্ডখনত ইংৰাজীত লিখা আছিল,-“এম, ডব্লিউ, হেমিল্টন, কলিকতা।” তেওঁ কিতাপখন জপাই ওলাই গ'ল, আৰু তেওঁৰ ঘৰৰ মুখতে এখন মটৰ গাড়ী ৰৈ থকা দেখিলে। চাহাব তেতিয়া দীনবন্ধুৰ ঘৰৰ মুখত থিয় দি আছিল আৰু মটৰ ড্ৰাইভাৰটো মটৰতে বহি আছিল। সি তাৰ মুখখন টুপীটোৰে সৈতে যিমানলৈকে পাৰি ঢাকি ৰাখিছিল ; তথাপি তাক দেখা মাত্রেই দীনবন্ধু চক খাই উঠিল। সি যি হওক, তাৰ প্রতি বিশেষ লক্ষ্য কৰিবলৈ দীনবন্ধুৰ সুবিধা বা সময় নাছিল। চাহাব আৰু তেওঁৰ ভিতৰত বিলাতী নিয়মে স্বাগত সম্ভাষণ জনােৱা আৰু কৰমনৰ পাচত দীনবন্ধুৱে চাহাবক বহিবলৈ দিলে। | চাহাবে ক’লে,-“বােধকৰে মােৰ কথা আপােনাৰ মনত আছে।” দীন—নিশ্চয় আছে। পিছে আপুনি হঠাৎ এই অনুগ্রহ দেখুওৱাৰ কাৰণ জানিব পাৰোনে? | চাহাব—কাৰণ বিশেষ একো নাই। এই ফালে আহিছিলো, ভাবিলোঁ এবাৰ আপােনাক লগ পাই যাওঁ। ঘাইকৈ মই আপােনাক ধন্যবাদ জনাবলগীয়া আছে। দীন-মই বােধকৰো ধন্যবাদ পাবলগীয়া একো কৰা নাই। চাহাব—আপুনি নাজানিব পাৰে, কিন্তু আপুনি মােৰ মহৎ উপকাৰ সাধন কৰিছে।