পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩৩৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অভিসা আকৌ সেই শব্দ! দীনবন্ধু চমকিত হ’ল, এইবাৰ আৰু তেওঁ অলপপ অপো নকৰি, একে চেঁচাই দুৱাৰৰ কাষ পালেগৈ। দুৱাৰ মেলি যি দেখিলে তাত যেন তেওঁৰ গােটেই শৰীৰ অৱশ হৈ গ'ল, এটা সন্দেহ। বৈদ্যুতিক প্রবাহ যেন শিৰে শিৰে বৈ গ’ল। নিশ্চিন্ত মনেৰে গৈ থকা পথিকৰ সন্মুখত হঠাৎ এটা সাপ বা বাঘ ওলালে তেওঁৰ অৱস্থা যেনে হয়, সেই মুহূৰ্তত দীনবন্ধুৰ অৱস্থাও তদ্রুপ হৈছিল। তেওঁ দেখিলে দুৱাৰমুখত মলিন-বদনা সাশ্রুনয়না বেপমানা প্ৰভাৱতী। | অলপ সময় থৰ থৈ থকাৰ পাচত দীনবন্ধু প্রকৃতিস্থ হ’ল, আৰু সেই অৱস্থাত কোনাে কথা পতা যুগুত নহয় বুলি প্ৰভাৱতীক ক'লে,- “সােমাই আহা।” প্ৰভাৱতী ভিতৰ সােমাই আগৰ দৰেই কঁপিবলৈ ধৰিল্লে । দীনবন্ধুৱে দুৱাৰখন বন্ধ কৰি থৈ প্রভাক সুধিলে,-“এই শেহ নিশা তুমি এনেকৈ আহিলা কিয়?” প্রভা নিমাত, মাত্ৰ বতাহত কল গছ কঁপা দি তেওঁৰ গােটেই শৰীৰ কঁপিব লাগিছে ; একোবাৰ দীনবন্ধুৰ মুখৰ ফালে চাই পিচ মুহূর্ততে তলমূৰ কৰিছে। দীনবন্ধু-হৈছে কি? কিবা দুর্ঘটনা ঘটিছে নেকি ? প্রভাৱতীয়ে মূৰ জোকাৰি নাই হােৱা বুলি বুজালে। দীন—মােক লগ পােৱাৰ কিবা প্রয়ােজন আছে নেকি? প্রভাই মূৰ দুপিয়াই স্বীকাৰ কৰিলে। দীন—এনে কি বিশেষ প্রয়ােজন হ’ব পাৰে যে তুমি এই অন্ধকাৰ নিশা মােৰ ইয়ালৈ নাহিলেই নহয় ? | প্রভাই একো উত্তৰ নিদি ভৰিৰ আঙুলীৰে মাটিত আঁক দি লৈ চাই ৰ'ল। দীনবন্ধুৱে অলপ বিৰক্তিৰ সুৰেৰে ক'লে,-“তােমাৰ যদি ক’বলৈ কথাই নাই, তেন্তে এনেকৈ আহিলা কিয়? তুমি অধ্যায়