পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সপ্তদশ অধ্যায় অসবর্ণ বিবাহ প্ৰভাৱতীৰ চিঠি পঢ়ি দীনবন্ধুৰ মনত নানা ভাবৰ উদয় হল। সঁচাকৈয়ে প্রভাই অসবর্ণ বিবাহত সমাজত লাঞ্ছনা সহ্য কৰিব লাগিব বুলিয়েই তেনেকৈ লিখিছে, নে তেওঁক পৰীক্ষা কৰিবৰ মনেৰে কথাটো তুলিছে। নহলে আন কিবা কাৰণেই আছে বা! তেওঁ বহুতে ভাবিলে, কিন্তু কোনাে সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ব নােৱাৰিলে। শেহত প্রভালৈ এই দৰে লিখিলে, আয়ুষ্মতি, তােমাৰ চিঠি পঢ়ি মই তােমাৰ উদ্দেশ্য ভালকৈ বুজিব নােৱাৰিলোঁ। সঁচাকৈয়ে তুমি অসবর্ণ বিবাহলৈ ভয় কৰি সমাজৰ উৎপীড়নৰ আশঙ্কা তেনেকৈ লিখিছ, নে তাৰ অন্য কিবা কাৰণ আছে? যদি অকল সেয়েই কাৰণ, তেনেহলে সেই বিষয়ে মােৰ মতামত জানিবলৈ দিয়া উচিত বােধ কৰিছে। বর্ণ বিভাগ সকলাে দেশ আৰু সকলাে জাতিৰ ভিতৰতে আছে। কোনােৰ বৰ্ণ-বিভাগ শৰীৰৰ বৰ্ণ আৰু গঠন লৈ, কোনােৰ বৰ্ণ-বিভাগ ধনৰ জোখ লৈ, আৰু কোনােৰ বৰ্ণ-বিভাগ গুণ আৰু কৰ্ম্ম লৈ। ইয়াৰ ভিতৰত শেহৰ বিধেই সর্বোৎকৃষ্ট। সুখৰ বিষয় ভাৰতীয় জাতি- বিভাগ এই শেহৰ নিয়মেই হৈছিল। “চাতুৰ্বণ্যং ময়া সৃষ্টং গুণকৰ্ম্ম- বিভাগশঃ।”—এয়েই ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ বাণী। এই জাতি বিভাগৰ আৱশ্যকতা নিশ্চয় আছে ; গুণ আৰু কৰ্ম্ম অনুযায়ী জাতি-বিভাগ হলে তাৰ লগে লগে কৰ্ম্ম-বিভাগ হৈ সমাজৰ শলা ৰক্ষা কৰিব পাৰে।