পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩০৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চতুর্দশ অধ্যায় ৰােগী শুশ্রুষা আজি কেইবাদিনাে হৈছে প্ৰভাৱতীৰ জ্বৰ। আগৰ কেইদিন জ্বৰ সিমান বেচি নাছিল, কিন্তু আজি পুৱাৰ পৰা অতিপাত কৈ বাঢ়িছে। দীনবন্ধুৱে কিন্তু সিমান বেচি হৈছে বুলি গম পােৱা নাই। দীনবন্ধুৱে গম নােপােৱাৰ কাৰণ হৈছে, আজি কিছুমান দিন তেওঁ দিনৰ ভিতৰত ঘৰত থাকিবলৈ পােৱা নাই। নগৰৰ পৰা ডেৰ মাইলমান দূৰত এটা পাহাৰৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত দীনবন্ধুৰ দহ কি বাৰ পুৰামান মাটি আছিল। এই মাটিত তেওঁ বছৰি আহু ধান, মৰাপাট, সৰিয়হ, মাহ আদিৰ খেতি কৰে। এইবাৰ কিন্তু গােটেইখিনি মাটিত খেতি কৰা নাই; এড়ােখৰত খেতি কৰি ইডােখৰত কিছুমান ঘৰ সজাইছে। মাটিডােখৰৰ সন্মুখৰ ফালে এটা সৰু দুচলীয়া ঘৰ, তাৰপৰা অলপ ভিতৰলৈ এটা চাৰিচলীয়া ঘৰ। এই ঘৰটোৰ পৰা অলপ ভিতৰলৈ আৰু দুটা ঘৰ এটা চাৰিচলীয়া, তাৰ খােটালি দুটা, আৰু ইটো দুচলীয়া সৰু ঘৰ। তাৰ পৰা ভিতৰ ফাললৈ দুটা বৰ দীঘল আৰু এটা তাতকৈ অলপ চুটি দুচলীয়া ঘৰ। এফালে দাতিত আৰু এটা সাধাৰণ ঘৰ। এইবােৰ ঘৰ সজাওঁতে দীনবন্ধুৰ বৰ বেচি খৰচ পৰা নাই। গাৱঁৰ মানুহে দীনবন্ধুৰ অনুৰােধমতে কাঠ-বাঁহ, খেৰ-ইকৰা আদি যি যেনেকৈ পাৰে দি বিনা বানচতে সাজি দিছে। শালৰ খুটা, বেত, আৰু গজাল কিনােতে মাথােন তেওঁৰ সাত কি আঠ শ মান টকা খৰচ হৈছে। -২১৮-