পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩০১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


দোষ দণ্ড খােজে, তেনেহলে যে সর্বনাশ ! তেওঁ প্ৰভাৱতীলৈ লিখা চিঠিবােৰ যে দীনবন্ধুৰ হাতত! সেইবােৰেও তেওঁৰ বিৰুদ্ধে প্রমাণ দিব। তেওঁ ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিলে। দীনবন্ধুৱে কেৰপাইক পঠিয়াই দি শিৱলৈ চাই ক'লে,-“এতিয়া হ’লনে তােক শুদ্ধকৈ বুজা? এতিয়া জেললৈ যাবলৈ সাজু হােৱা মুঠেই।” | শিৱৰ মুখৰ পৰা এটা শব্দও নােলাল, মাথােন বতাহত কল গছ কঁপা দি কঁপিবলৈ ধৰিলে। দীনবন্ধুৱে কবলৈ ধৰিলে,-“শুনা শিৱ, মােৰ কেইষাৰমান কথা তােমাক ক’বলগীয়া আছে। তুমি বিবাহিত ; সােণৰ প্ৰতিমাৰ দৰে তােমাৰ ঘৰত পত্নী আছে। বিবাহ-মণ্ডপত দেৱতা- মনুষ্য সকলােকে সাক্ষী কৰি তেওঁক গ্ৰহণ কৰিছিল, অভিম্ন-হৃদয়, অভিন্ন আত্মা বুলি শপত খাইছিলা। কলৈ গল তােমাৰ সেই শপত ? কলৈ গল অগ্নি সাক্ষী কৰি উচ্চাৰণ কৰা সেই পবিত্র বেদ-মন্ত্র ? তুমি বিশ্বাসঘাতক হৈ পৰৰ কন্যা, পৰৰ স্ত্ৰীৰ সর্বনাশ কৰিবলৈ ঘূৰিছা, তাৰ বাবে নানা পাশৱিক ষড়যন্ত্র লিপ্ত হৈছা; তােমাৰ পত্নীয়েও যদি তােমাৰ দৰেই আচৰণ কৰে, তুমি সহ্য কৰিব পাৰিবানে? তেতিয়াই তেওঁক চুলিত ধৰি উলিয়াই নেখেদিবানে? তুমি যেনেকৈ পৰৰ কন্যাৰ সতীত্ব হৰণ কৰিবলৈ দিন-ৰাতি চেষ্টা কৰিছা, ঠিক তেনেকৈয়ে যদি কোনােবাই তােমাৰ পত্নীৰ সতীত্ব হৰণ কৰিব খােজে, তুমি তাক একো নােকোৱাকৈ থাকিব পাৰিব নে? যিটোৰ বাবে তুমি আনক ক্ষমা কৰিব নােৱাৰা, তাৰ বাবে তােক কোনে ক্ষমা কৰিব? সিদিনা শুনিছো, তােমাৰ বিধবা ভনীয়েক ব্যভিচাৰিণী বুলি ঘৰৰ পৰা উলিয়াই খেদিছ, সমাজচ্যুত কৰিছা; তােমাৰ বেলিকা তেনে নীতিৰ ব্যৱহাৰ নকৰা কিয়? তুমি তােমাৰ ভাৰ্য্যা থকাতাে ব্যভিচাৰী, আৰু তেওঁ স্বামীহানা হৈ ব্যভিচাৰিণী। কাৰ দোষ বেচি। মােৰ শেষ উপদেশ