পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৩০০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা কথা কৈছিলোঁ। সিহঁতে যে ৰৌটোকে ঢৌটো কৰি তুলিব, তাক মই ভবাই নাছিলোঁ; এতিয়া আকৌ মই সম্পূৰ্ণৰূপে আপােনাৰ হাতৰ মুঠিত, তেনে অৱস্থাত মই আপােনাৰ বিৰুদ্ধে চলিছে বুলি ভাবেনে? দীন—সেই কাৰণেইতাে শিখণ্ডীক আগত থৈ শৰ কৰিছা। শিৱতেনেহলে আপুনি মােক বৰ ভুলকৈ বুজিছে ; নিশ্চয় আপুনি কোনােবা লগনীয়াৰ কথা শুনিছে। দীন—হয় নেকি? তেনেহলে তােক শুদ্ধকৈ বুজি লােৱা উচিত। গঙ্গা, তই এতিয়াই কেৰপাইক মাতি আন। গঙ্গাই কেৰপাইক মাতি আনিলে। শিৱৰ মুখ ক’লা পৰিল। সেইদিনা ভােজত উপস্থিত থকা বনুৱা মানুহ কেইটাৰে কেৰপায়াে এটা। দীনবন্ধুৱে ক'লে,-“কেৰপাই, তােক কেলেই মাতিছে, ক’ব পাৰ নে? সিদিনা তহঁতে ভােজ খাই কি আলচিছিলি, মই গম নােপােৱাকৈ থকা নাই। এতিয়া তহঁতক কি কৰিব লাগে? তহঁতক মৰম কৰো দেখি চল পাই বাঢ়ি গৈছ, নহয় । এইবাৰ তহঁতক দণ্ড নিদিয়াকৈ এৰিব নােৱাৰো।” কেৰপাই।—মােৰ গাত সমূলি দোষ নাই, দেউতা। এওঁ আৰু এওঁৰ লগৰীয়াবিলাকে আমাক খুৱাই-বুৱাই লৈ দহ টকাকৈ ৰূপ দি আপােনাৰ বদনাম উলিয়াবলৈ আৰু কোনােবাই সুধিলে হয় বুলি ক’বলৈ কৈছিল। মােৰ লগৰ কেইটাই কম বুলি টকা আনিলে, মই এনে মিছা কথা ক’ব নােৱাৰে, আৰু কলেও কোনেও নপতিয়ায় বুলি তেতিয়াই টকা পেলাই দি আহিছে। এই দেৱেই টকা দিছিল নহয় তেৱেঁই কওকচোন পাৰে যদি, মই টকা পেলাই থৈ উচা মাৰি গুচি অহা নাই বুলি।” শিৱ তেতিয়া মূচ্ছাপন্ন হৈছিল। তেওঁৰ মুখৰ মাত হৰিল, চকুৰে খোৱা-কোৱা দেখিবলৈ ধৰিলে। যদি দীনবন্ধুৱে তেওঁক শাস্তি দিয়াব