পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/২৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা নালাগিলহেঁতেন ;-মােৰ জীৱন বিষময় হৈ নুঠিলহেঁতেন। ভগবানৰ কি লীলা ক’ব নােৱাৰে, তেওঁ বােধকৰো, এনেকৈয়ে শিক্ষা দিয়ে, এনেকৈয়ে অহঙ্কাৰীৰ অহঙ্কাৰ লােপ কৰে। | মই বৰ হতভাগিনী। মােৰ শত্ৰুৰ সংখ্যা নাই। মােৰ কল্যাণ কামনা কৰাৰ বাবেই আজি আপােনাৰ নিচিনা সদাশয় পুৰুষাে শত্রু- বেষ্টিত হ’ব লগা হৈছে। মই কি কৰো । দেৱ, মই আপােনাৰ ওচৰত হাজাৰ অপৰাধত অপৰাধিনী, মােৰ প্রায়শ্চিত্ত কি? মই হাতযােৰ কৰি মাতিছো, মােক দণ্ড দিয়ক, মােৰ দোষৰ বােজা পাতল হওক। মহাত্মন, অধিনীক দয়া কৰি আহিছে, যেন সেই দয়াৰ পৰা বঞ্চিত নহওঁ। আজিৰ পৰা আপুনিয়েই মােৰ গুৰু, অভিভাবক, বন্ধু আৰু বিচাৰক ! মই শপত খাই কৈছে, ভৱিষ্যতলৈ আপােনাৰ অনুমতি নােলােৱাকৈ যিমান কি ক্ষুদ্র কাম হওক, কেতিয়াও তাত হাত নিদিওঁ। আপুনিয়েই মােৰ ভাগ্যবিধাতা, মােৰ কৰ্তব্য নিৰূপণৰ ভাৰ আপােনাৰ হাতত। যদি মােক দীনাহীনা অবলা বুলি মােৰ প্রার্থনা গ্রাহ্য কৰে, তেনেহলে বিশ্ব ব্রহ্মাণ্ড বিৰুদ্ধে থিয় দিলেও মােৰ ভয় নাই, ক্ষোভ নাই। কিন্তু যদি মােক ঘিণ কৰি মােৰ প্রার্থনা দলিয়াই পেলায়, তেনেহলে এই অস্মৰ নিমিত্তে মােৰ শেষ নমস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিব। ইতি। হতভাগিনী দাসী প্ৰভাৱতী। পু—এই চিঠিখন লিখা দুসপ্তাহ হ’লকিন্তু আপুনি কেতিয়া আহিব, আৰু গােৱালপাৰাত আপােনাৰ ঠিকনা কি জানিব নােৱৰাত তাক পঠিয়াব নােৱাৰিলোঁ। ইমান দিন বাটলৈ চাই হতাশ হ'ব লগা হৈ এটা দিনেই এযুগ যেন লাগিছিল ; সেই দেখি আজি অহা দেখিয়েই পঠিয়ালো। সােনকালে উত্তৰ দিব, ঘাইকৈ আপােনাৰ প্ৰবাসকাহিনীৰ -২-