পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/২৪৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


দোষ কাৰ? ইন্দ্র—মই জানাে ােেক সাধু বুলি কৈছো? তথাপি তােমালােকতকৈ ভাল বুলি ক'লে যে নৰজিব এনে নহয় । মই যদিও এক প্ৰকাৰে তােমালােকৰ দৰেই, তথাপি এক প্ৰকাৰে নহয়। মােৰ ঘৰত বিয়া কৰােৱা তিৰু নাই, আৰু থকা হলেও নিজে যেতিয়া দোষী, আনৰ দোষ নধৰিলোহেতেন। মহেশ—তুমি ইমানতে আঁতৰ হােৱা ; মই তােমাৰ লগত তর্ক কৰিব নােখােজ।। “বাৰু, আহিলোঁ তেন্তে”—এই বুলি ইন্দ্রনাথ ওলাই আহিল। মহেশে কিছু পৰ খােটালিটোৰ ভিতৰতে ভীষণভাবে খােজ কাঢ়ি ফুৰি শেহত গৈ পাটীত পৰিল। ঘেণীয়েক মূচ্ছা যােৱাৰ ভাও ধৰি বহুত বেলিলৈকে একে ঠাইতে পৰি থাকিল। = ২৫৩ -