পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/২৩৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ভাব মদ খাবলৈ তেওঁ মহেশৰ ঘৰলৈ যায়। ৰম্ভাক বিয়া দিলে তেওঁৰ তেনে সুবিধা থকাৰ সম্ভাৱনা ক’ত ! ৰম্ভাই কাৰৰ লগত সামাজিক ভাবে বিবাহ ইচ্ছা নকৰে; এজনক এফালে আশা দিব পাৰে, কিন্তু ইফালে নতুন প্রণয়ীৰ অনুসন্ধানত ব্যস্ত। নিতৌ নতুন প্রণয়ী লাভ কৰাই ৰম্ভাৰ একান্ত কামনা। ইন্দ্রনাথে সেইদিনাৰ পৰা প্ৰায়ে চিঠি চুৰ কৰে, আৰু পঢ়াৰ পিচত নিতান্ত আৱশ্যকায় দুই এখনৰ বাহিৰে বাকীবােৰ আকৌ আগৰ ঠাইত থৈ আহে। আব্দলৰ বাহিৰেও আৰু বহুতৰ পৰা তেনে চিঠি আহিছিল। মহেশৰ লগত ৰম্ভাৰ অবৈধ প্রণয় আছে বুলি ইন্দ্রনাথে আগৰে পৰা সন্দেহ কৰিছিল ; কিছু দিনৰ পিচত তাৰ চাক্ষুষ প্রমাণ পাবলৈকে বাকা নাথাকিল। ইন্দ্রনাথে দেখাদেখিকৈ কোনাে প্রতিকাৰ কৰিব নােৱাৰি মনে মনে কিবাকিবি উপায় চিন্তিবলৈ লাগিল। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁ মহেশৰ ঘৰলৈ ঘনাই অহা-যােৱা কৰিবলৈ ধৰিলে। আব্দলক আশা দি থাকিও মূবামূৰি সময়ত বম্ভা তেওঁৰ লগত নেযােৱা হ'ল। আব্দলে জমা থােৱা টকাখিনিকে খুজিলে, কিন্তু বম্ভাই ক'লে সেই টকাত আব্দুলৰ কোনাে স্বত্ব নাই। সেই টকা আৰু আন বস্তুও তেওঁ প্ৰীতি-উপহাৰ-স্বৰূপেহে আব্দলৰ পৰা পাইছিল ; সেই কাৰণে তেওঁ নিজ ইচ্ছাত ঘূৰাই নিদিলে আৰুলৰ কোনো দাবি নৰজে ; আৰু এবাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিচত তেওঁ কোন বস্তু ঘূৰাই দিব নােখােজ। আব্দলে অগত্যা প্রতিশােধ লবলৈ মিয়াই সম্প্রতি অকলে পলাব লগাত পৰিল।