পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৯৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


গুপ্ত চিঠি নাপালেও নহয়, সেই হে আজি থাকিব লগাত পৰিলোঁ। বস্তু-বাহানি জাহাজৰ কেৰাণীৰ জিম্মাত থৈ আহিছে। লক্ষ্মী—আজি ৰাতি তেন্তে ইয়াতে থাকিবা? ৰমণী—নিশ্চয়, নহলে আৰু বহ-তলত থাকিমনে? ঠিক এনে সময়তে ৰম্ভাৱতীয়ে অতি পৰিপাটীকৈ সাজপাৰ পিন্ধি থিয়েটাৰৰ নৰ্তকীৰ দৰে তাত প্ৰৱেশ কৰিলে। ৰমণীয়ে একেৰাহে কিছুপৰ তেওঁলৈ চাই থাকি লক্ষ্মীকান্তক সুধিলে,-“এওঁ কোন ?” লক্ষ্মী-মােৰ ভনী ৰম্ভাৱতী। ৰমণী—তােমাৰ ভনীয়েৰা ? ইমান শকত-আৱত হ’ল কেতিয়া ? বাঃ! সাজে-পাৰে গঢ়ে-গতিয়ে ঠিক যেন ‘পৰী’ হে। তােমাৰ যে এনে এজনী ভনী আছে সেই বাবে তুমি গর্বিত হােৱা উচিত। পিচে শিক্ষা কিমান ? লক্ষ্মী—শিক্ষাত ছাত্রবৃত্তি পাচ। বেজিৰ কাম আৰু সঙ্গীতত ভাল জ্ঞান আছে। ইংৰাজীও অলপ জানে। ৰণী-Excellent ! অতি উত্তম। একেবাৰেই যেন হ’ব লাগে তেনে; up to date. লক্ষ্মী—মই স্ত্রী-স্বাধীনতাৰ পক্ষপাতী, সেই কাৰণে মতা-মাইকী সকলােৰে আগত ওলােৱা সােমােৱাত আৰু আলাপ-পৰিচয় হােৱাত আপত্তি নকৰোঁ। | ৰমণী—বেচ, কথা। মােৰ মতে পর্দা মানে সেইবােৰ যিবােৰৰ ৰূপ যৌৱন নাই, আৰু সমাজত ওলালে ছেই ছেই কৰাৰ সম্ভাৱনা। যাৰ ৰূপ আছে, যৌৱন আছে, শিক্ষা আছে, আৰু প্ৰশংসা-কৰোতা আছে, তেওঁৰ লুকাই থাকিবৰ কোন প্রয়ােজন নাই। | ৰমণীৰ কথা শুনি ৰম্ভাৰ হৃদয় আনন্দ আৰু গৰ্বত স্ফীত হৈ উঠিল ; অলপ সাজেৰে মিহলি মিচিকিয়া হাঁহিয়ে ওঁঠত নাচিবলৈ -১৮ -