পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৮৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা। থাকেঁ মানে তাৰ নিয়ম-প্রণালী মানি চলিবলৈ বাধ্য। সেই বাবে আপুনি অসন্তোষ নকৰিব। ঠিক এনে সময়তে (চক্রেটাৰী আহি ওলাল। ৰমণীমােহনে আত্ম-পৰিচয় দি চেক্রেটাৰীৰ লগত বহুত ইংলণ্ডীয় কথা পাতিলে। চেক্রেটাৰীয়ে নিজে ইংলণ্ড দেখা নাই; গতিকে সেইবােৰ কথা আগ্ৰহেৰে শুনিলে।' কথাৰ মূৰত ৰমণীয়ে প্ৰভাৰ মমতৰ চমু আভাস দি সেই ৰাতিৰ নিমিত্তে তাতে থাকিবলৈ চেক্রেটাৰীক অনুমতি খুজিলে। চেক্রেটাৰীয়ে ক'লে,-“মােৰ একো কথা নাই ; প্রভাৰ আপত্তি নাথাকিলে আপুনি আজিৰ ৰাতিটো অনায়াসে ইয়াত থাকিব পাৰে।” প্রভাই ক'লে—“পিচত জানােচা কথা শুনিব লাগে ?” চেক্রেটাৰী—দূৰণিবটীয়া মানুহ ছােৱালী ধৰিবলৈ আহিলে ৰাতি থাকিব লাগেই; সেইটো দেশৰ দস্তুৰ ; তাত কোনে কি ক’ব পাৰে । চেক্রেটাৰীৰ কথাত প্রভাই আৰু একো নকলে। ৰমণীমােহন সেই ৰাতিৰ নিমিত্তে তাতে আলহী ৰ’ল।