পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৮১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


বিবাহ প্রাথী ভাঙিলে, কিন্তু একোকেই সিদ্ধান্ত কৰিব নােৱাৰিলে। এই দৰে থাকোতেই জাহাজৰ উকি শুনা গল, প্ৰভাৱতীৰ বুকু কঁপি উঠিল ; কি কৰিব, কি নকৰিব একোকেই ভাবি স্থিৰ কৰিব নােৱাৰিলে। তেওঁ বৰ অস্থিৰ হৈ পৰিল। হঠাৎ তেওঁৰ মনত কিবা এটা খেলালে ; তেওঁ যেন অলপ আশ্বস্ত হল। অলপ পিচতেই এখন ঘোড়াৰ গাড়ী প্রভাৰ ঘৰৰ মুখ পালেহি। গাড়ীৰ পৰা এজন চাহাবী সাজ-পাৰ পিন্ধা মানুহ বাহিৰ ওলাল। তেওঁ ৰমণীমােহন দত্ত বেৰিষ্টাৰ বুলি আত্মপৰিচয় দিলে। প্ৰভাৱতীয়ে যথাযােগ্য সম্ৰমেৰে তেওঁক অভ্যর্থনা কৰিলে। ৰমণীমােহনে তেওঁৰ বয়-বস্তুখিনি গাড়ীৰ পৰা নমােৱাই, গাড়ীৰ ভাৰা এটাৰ ঠাইত দুটকা দি তেওঁৰ বদান্যতা আৰু অৰ্থ প্ৰাচুৰ্য্যৰ পৰিচয় দিলে। | ৰমণীমােহন সাজ-পাৰত যদিও চাহাব, তেওঁৰ স্বাভাৱিক বৰণ আৰু শাৰীৰিক গঠনে তেওঁক বঙালী বুলি পৰিচয় নিদিয়াকৈ নাথাকে। মুখত যদিও ‘পাউডাৰ ঘঁহিছে, তথাপি তাৰ মাজে দিয়েই তেওঁৰ স্বাভাৱিক কৃষ্ণবর্ণ জিলিকি উঠিছে। তেওঁ সােমালতে গােটেইখন ঘৰ এচেন্সৰ গােন্ধেৰে মলমলাই গ'ল।। নিয়মমতে চাহ-জলপান খােৱাৰ পিচত দুয়ােৰে আলাপ-পৰিচয় হবলৈ ধৰিলে। প্রভা—মই আপুনি আহিব বুলি কালিহে বাতৰি পাইছে; পূজাৰ বন্ধত ঘৰলৈ গৈছিলোঁ, কালিহে ঘূৰি আহিছে। ৰমণী—আৰু টেলিগ্রাম পােৱা নাই নে? প্রভা—এই অলপ সময়ৰ আগতে পাইছো। মণী—এৰা, ময়াে উত্তৰলৈ বাট মাচাই একেবাৰেই অহাটোকে উচিত ভাবিলোঁ, কাৰণ এনেবােৰ কাম নিলগত ঠিক কৰা কথা নহয়।