পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৭৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অষ্টম অধ্যায় বিবাহ প্রার্থী। যদিও চেক্রেটাৰী-আদিৰ মুখে প্রভাই সকলে অসৎ চেষ্টাৰ মূলত দীনবন্ধু বুলি শুনিছিল, তথাপি তেওঁ তাক সম্পূর্ণ বিশ্বাস কৰা নাছিল। কিন্তু উকীললৈ দিয়া আর্জিখনত তেওঁৰ চহী দেখিবৰে পৰা দীনবন্ধু কিবা এটা ষড়যন্ত্র লিপ্ত আছে বুলি তেওঁৰ সন্দেহ হ’ল, আৰু সেই সন্দেহ ক্রমে পূর্ণ বিশ্বাসত পৰিণত হ'ল। তথাপি কিজানি তাত কিবা সজ উদ্দেশ্য আছে এই বুলি মাজে মাজে বিৰুদ্ধ ভাবনায়াে তেওঁৰ মনত ঠাই পাইছিল। সেই দেখিয়েই তেওঁ দীনবন্ধুলৈ সেই চিঠিখন লিখিছিল। তেওঁ ভাবিছিল-যদি দীনবন্ধুৰ উদ্দেশ্য সঁচাকৈয়ে অসৎ নহয়, তেন্তে তেওঁ তেওঁৰ উদ্দেশ্য জানিবলৈ দিব, আৰু যদি সেই সম্পর্কে কোনাে উত্তৰ নিদিয়ে, তেন্তে বুজিব লাগিব—চেক্রেটাৰীৰ কথা মিছা নহয়,—দীনবন্ধুও তেওঁৰ দলৰ আন মানুহতকৈ উচ্চমনা নহয়। এতিয়া দীনবন্ধুৰ চিঠি পাই তেওঁৰ মন আৰু উত্ৰাৱল হ’ল। তেনেহলে দীনবন্ধুৱেই এই সকলাে ষড়যন্ত্রৰ মূল। নহলে তেওঁ তাৰ বিষয়ে একেষাৰ কথাও নকৈ সময় নাই বুলি গা সৰুৱাৰ খুজিছে কিয় ? তেওঁ যে এইবােৰ ষড়যন্ত্র প্ৰচাৰত লিপ্ত তেওঁৰ এই বিষয়ে মৌনৱলম্বনেই তাৰ প্ৰমাণ নহয়নে? প্রভাৰ মনত এইবােৰ চিন্তা হােৱাৰ লগে লগে দীনবন্ধুৰ প্ৰতি তেওঁৰ ৰােষ আৰু অভিমান সম্পূর্ণ হৈ উঠিল। দীনবন্ধুৰ চিঠিৰ অর্থ তেওঁ এই দৰে বুজিলে যে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ওলােৱা কথাবােৰ দীনবন্ধুৱে সত্য বুলি জানিছে, আৰু সেই সত্য গােপন কৰিব নােখােজ দেখি এই -১৭৩ -