পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৭৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা হাতুৰী এডাল লৈ ঘৰত যিমান বাটি-কাহী আছিল সােপাকে গুড়ি কৰিলে। যিবিলাক মানুহে হাক দিছিল সেইবিলাককো ফমুটিয়াই খেদি নিলে। মােকো ঘৰত জুই দিম বুলি ডবিয়াইছে। এতিয়া আকৌ ঘৈণীয়েকজনীক ধৰি আনি চ’ৰা ঘৰৰ মুখত থিয়কৈ থৈছে ; ইফালে হাতত দা এখন লৈ কৈ আছে বােলে লৰচৰ কৰিলেই কাটিম। কোনাে মানুহেই ওচৰ চাপিবলৈ সাহ কৰা নাই। আপুনি নগলে আজি কিবা দুর্ঘটনা ঘটিব। এতিয়াই বা কি হৈছে ! | দীন—তহঁত একেবাৰেই অকামিলা। মই আৰু সদায় পগলাৰ গাতে ধৰি ফুৰিলেই হ’ব নে? আজি এসপ্তাহত কিমান কাম লােকচান হৈছে ! মই থাকিলে দেখােন একো উম-ঘামেই নাই। এখােজ আঁতৰি আহিলেই হয় এইখন।। মানুহ-আপুনি যি কয় তাকে শুনে। আমি কিবা কলেই একেবাৰে যমদগ্নি মূৰ্ত্তি ধৰি আহে। দীনবাৰু তই এতিয়া যা, মই যাব লাগিছো। মানুহ-পলম হলে জানােচা বিপদ ঘটে ! দীন—একো বিপদ নহয়। তই মুঠেই মই গৈছো বুলি কবি। বামুণ হৈছে ধৰ্ম্মৰ পগলা, তাক ধৰ্ম্মৰ কথা কৈ চলাব লাগে। মই তাক কিবা এটা মুখস্থ কৰিবলৈ দি আহিছোঁ, আৰু কালিলৈ পৰীক্ষা কৰিম বুলি কৈছো। মই এতিয়া নাযাওঁ বুলিয়েই সি, তেনে কৰিছে। তই মুঠেই মই যাব লাগিছো বুলি কগৈ সি এতিয়াই ভাল হৈ পঢ়িবলৈ লাগিব। মানুহ-বাৰু মই যাওঁ, আপুনি পলম নকৰিব। দীন-মই অলপ পলম কৰিবই লাগিব, তাতকৈও ডাঙৰ বিপদৰ ভয় আছে। তই ভয় নকৰিবি ; মই কোৱাৰ দৰে কবি, আৰু সকলােকে সাৱধান হৈ থাকিবলৈ দিবি। সি একো নকৰে। -১৭