পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৭৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা ধৰিছিলোঁ, দেৱতা বুলি ভাবিছিলোঁ। কিন্তু আপোনাৰ কাৰ্য্য দেখি মােৰ সেই বিশ্বাস ৰাখিব নােৱৰাত পৰিছো। আপুনিও এনে হব পাৰে বুলি মই সপােনতাে ভবা নাছিলোঁ। এতিয়াও যে মাজে মাজে মােৰ চকুকাণকে অবিশ্বাস কৰিবৰ মন গৈছে। হয় মােৰ ধাৰণা ভুল, নহয় আপুনিয়েই ভুল কৰি মিছাকে সঁচা বুলি ভাবিছে। যি হউক, কি উদ্দেশ্যে আপুনি এইবােৰ কাৰ্যত হাত দিছে, মই তাৰ সমূলি তত ধৰিব পৰা নাই। যদি সেই ঘৃণিত কাহিনীবিলাক আলােচনা কৰাই আপােনা উদ্দেশ্য, তেন্তে কি প্রমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আপুনি তেনে কৰিবলৈ ওলাইছে, জানিবলৈ দিবনে? ইতি। বিনীতা প্ৰভাৱতী। চিঠিখন পঢ়ি দীনবন্ধু অলপ বিষন্ন হ’ল, তেওঁৰ কপালত এটা চিন্তাৰ ৰেখা জিলিকি পৰিল। তেওঁ সাজ-পাৰ নসলােৱাকৈয়ে মেজৰ ওচৰত বহি কাপ-কাকত চপাই ললে। চিঠিখনৰ উত্তৰ লিখিবলৈ দোৱাতত কলমটো সুমুৱাইছে মাথােন, এনেতে এটা লৰালৰি আহি তেওঁৰ ওচৰত উপস্থিত। তেওঁ মূৰ ডাঙি চালতে ল’ৰাটোৱে কলে,-“পদ্মই কানি খাই মৰিবলৈ ধৰিছে।” নগৰৰ বাহিৰত কেইটামান সামান্য ঘৰত জনচেৰেক ছাত্র থাকে। তেওঁলােকৰ ঘৰ চহৰৰ পৰা বহুত দূৰত, অথচ কেইজনমানে বােৰ্ডিৰ খৰচ বহন কৰিবও নােৱাৰে। বাকী কেইজনৰ ধনৰ অভাৱ নাই, কিন্তু বর্তমান জাতিবিভাগৰ কঠোৰ শাসন মানি তেওঁলােকৰ জাতৰ ল'ৰা বাের্ডিঙত থকা সহজ নহয়। যাৰ তত্ত্বাৱধানত এওঁলােক থাকে, তেওঁ এজন চহা মানুহ; সেই দেখিয়েই দীনবন্ধুৱে এওঁলােকলৈ চকু ৰাখে আৰু টানে-আপদে সাহায্য কৰে। ছাত্রকেইজনেও দীনবন্ধুক ভয় আৰু ভক্তি কৰে। পদ্ম এই ছাত্ৰ কেইজনৰে এজন। - ১৬৮ -