পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৫৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


তৃতীয় অধ্যায় হাবিৰ মাজত তেতিয়া কাতি মাহৰ দুদিন কি চাৰি দিন মাত্র গৈছিল। দুর্গা- পূজাৰ আনন্দৰ ঢৌ মাৰ যােৱা তেতিয়াও বৰ বেচিদিন হােৱা নাই। যদিও এই পূজা আদিতে বঙালীৰহে জাতীয় উৎসৱ আছিল, তথাপি যিবােৰ ঠাইত বঙালী সােমাইছে, সেই সেই ঠাইৰ অধিবাসীৰ মাজতত সি ঠায়ে ঠায়ে শিপাই পেলাইছে। ষােড়শ শতিকাৰ শেষ ভাগত চুখামফা স্বৰ্গদেৱৰ দিনত এই পূজা পােন প্রথমতে অসমত সােমায়। তেতিয়া এই পূজা ৰজাঘৰীয়া আন আন আমােদজনক উৎসৱৰ দৰেই এটা উৎসৱ আছিল মাথােন। বঙালী পৰ্বতীয়া গাের্সাইৰ আগমনৰ পিচৰ পৰা হে ই ধৰ্ম্মৰ অঙ্গ হৈ পৰে। তেতিয়াৰ পৰা অসমত ইয়াৰ অৱস্থিতি। পিচত ইংৰাজৰাজত্বৰ সময়ত বঙালীৰ বিস্তাৰৰ লগে লগে এই পূজাও বিস্তৃত হৈ পৰিছে। প্ৰথমতে অসম-প্রবাসী কোনাে কোন বঙালীনেএই পূজা ইয়াত পাতিবলৈ ধৰে আৰু আনবিলাকে স্থানীয় মানুহৰ সাহায্যেৰে বাৰােৱাৰী পূজাৰ আয়ােজন কৰে। তাৰ পাচত ধনীয়ে নিজৰ জাকজমক দেখুৱাবলৈ, শুড়ীয়ে মদ বেচিবলৈ, ডেকা- গুৱাই বাই-নাচন যােগাৰ কৰিবলৈ এই পূজাৰ আয়ােজনত লাগি যায়। এই অনুক্রমে সি এতিয়া প্রায় গােটেই অসমত বিয়পি পৰিছে। পূজাৰ কেইদিনত সকলাে ঠাই আনন্দ-মহােৎসৱত মতলীয়া হয়, যাত্র- থিয়েটাৰ, বাই-নাচ আদিৰ কোঢ়ালে নগৰত খলক লগায়। দীৰ • Viden Account of Assam-j.P. Wade Pg. 25.