পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৫৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


নােহােৱাই ভাল। মতা অমিতাৰে বাৰী ভৰি থাকিলেও জানাে অমিতা খাবলৈ পায় ! সৰ্বা—ময়াে তাকেই ভাবিছে। দীনবন্ধুৱে যদি আমাৰ কথাত হয় নিদিয়ে, তেনেহলে তেওঁৰ চহীটোৰ পৰা আমাৰ কি লাভ হ'ব? মােৰ মতে লােকচান হােৱাৰ হে ভয়। কমল—কি লাভ হব বুজা নাই নে? আমাৰ আৰ্জিত অকল স্কুলৰ উন্নতিৰ বিষয়ে আলােচনা হ'ব লাগে বুলি লিখা হৈছে। এতিয়া আমি যাৰে ওচৰলৈ যাওঁ, সেয়ে ভাঙি-পাতি সুধিব ; তেতিয়া সকলো কেলেঙ্কাৰীৰ কথা ভাঙি-পাতি কম। দীনবন্ধুৰ চহীটো প্ৰথমতে লােৱা হৈছে, তাকেই দেখুৱাই এই আন্দোলনৰ মূল দীনবন্ধু বুলি কম। সকলাে ৰাইজে জানে যে দীনবন্ধুৱে প্রমাণ নাপালে শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধেও কোনাে কথা নকয় ; সেই দেখি দীনবন্ধুৰ চহীটো দেখুৱায়েই আমাৰ কথাবােৰ সকলাে মানুহৰ মনত সুমুৱাই দিব পাৰিম। সৰ্বা—কিন্তু পিচত দীনবন্ধুৱে সেইবােৰ মিছা কথা বুলি কয়? কমল—পিচৰ কথা পিচত ভাবিম ; ৰােগ চাই ঔষধ দিব লাগিব। এতিয়া আহ, দুই এদিনতে আমাৰ কাম শেষ কৰি আৰ্জিখন পঠিয়াব লাগে।