পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৪২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা ৰাজখােৱাই কলে,-“তুমি মনেৰে সেই জনীৰ বাহিৰে আৰু কাকো দেখা নাই; সেই হে তাইকে শলাগিছা। এইবাৰ এনে এজনী আনিম, আগৰ জনী যাৰ ভৰি এটাৰৰ যােগ্য নহয়। আমি ঢাকা বা কলিকতাৰ পৰা নানাে ; একেবাৰেই লক্ষৌৰ পৰা আনিম। তুমি ঠিক খৰচ দিবা নহয় ?”। কার্তিক-কৈছো নহয় দিম বুলি। ৰাজখােৱা—কিন্তু খৰচ বােধ কৰে৷ এহেজাৰৰ কম নহ'ব। সৰ্বাযিমান লাগে তেওঁ দিম বুলিছে নহয়। কার্তিকচন্দ্ৰই বৰ বেচি হলে এশমান টকা খৰচ হ’ব বুলি ভাবিছিল ; এতিয়া ইমান সৰহীয়া টকাৰ কথা শুনি মূৰ খজুৱাই খজুৱাই ক'লে,- “এহেজাৰ টকা।” গকুল-কলিকতাৰ পৰা আনিলেই লাগে হেজাৰ টকা। লক্ষ্ণৌৰ বাই’ হেজাৰ টকাত পালে সস্তাহে বুলিব লাগিব। তপেশ্বৰে কলে,-“আমাৰ কার্তিকচন্দ্ৰ সিমান পৰি মৰা মানুহ নহয়।” গদাধৰ ইতত আৰু সদায় কৰিবলগীয়া খৰচ নহয়; এবাৰ কৰিলেই শেষ হৈ গ'ল। কৃষ্ণকুমাৰ-মই ভাবিছো উৰ্বশীক পাবৰ নিমিত্তে দণ্ডীৰজাই ৰাজ্যৰ আশা পৰ্যন্ত এৰিছিল ; তেনেস্থলত এহেজাৰ টকানাে কি বস্তু । সৰ্বাতােমালােকক ইমানবােৰ কথা লাগিছে কেলেই। তেওঁ দেখােন কেতিয়াবাই দিবলৈ গাত লৈছে। কার্তিকচন্দ্ৰই আগৰ দৰেই মূৰ খজুৱাই খজুৱাই ক'লে,-“কিননা কম? দিব লাগিব আৰু।” ৰাজখােৱা—কিন্তু অকল বাই-গানকে পাতিলে দহে দহ কথা শুনাৰ, সেই কাৰণে চুৰ্ছৰীয়াকৈ পূজা এভাগাে কৰি থ'ব পাৰিলে ভাল। - ১৩