পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১৪১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধন দ্বিতীয় খণ্ড প্রথম অধ্যায় দুর্গাপূজা আমি এবাৰ আগেয়ে কতিৰাম ওৰফে, কার্তিকচন্দ্ৰৰ ঘৰ দেখি আহিছে; এতিয়া আকৌ এবাৰ তেওঁৰ ঘৰৰ ফালে ফুৰি অহাৰ আৱশ্যক হৈছে। এইবাৰ যাবলৈকো সুবিধা আছে, কাৰণ তেওঁৰ ঘৰত দুর্গাপূজা পাতিছে। | কার্তিকচন্দ্রব মূৰত দুর্গা-পূজাৰ বায়ু কেনেকৈ সােমাল, তাৰ বুৰঞ্জীটোও এই খিনিতেই কৈ থােৱাই ভাল। বঙালীবিলাকে বাৰােৱাৰী পূজাৰ নিমিত্তে য’ৰে তৰে পৰা বৰঙনি তুলিছিল আৰু ঢাকা নে কলিকতাৰ পৰা এজনী “বাই" আনিবলৈ ঠিক কৰিছিল। তাকে দেখি ৰাজখােৱাকে আদি কৰি ডাঙৰীয়াসকলে আনক বৰঙনি দিয়াতকৈ তেওঁলােকৰ ভিতৰতে এজনী “বাই”ৰ বৰৱস্ত কৰা উচিত বুলি বিবেচনা কৰিলে। কার্তিকচন্দ্ৰই ক'লে,-“ঠিক তাহানিৰ সেই জনী, নহলেও তেনেকুৱা এজনী হ'ব লাগিব, তেতিয়া যি খৰচ পৰে মই অকলৈ দিম।” কাৰ্তিকৰ কথাত সকলােৰে আনন্দৰ পাৰ নােহােৱা হ'ল। - ৩ -