পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ষােড়শ অধ্যায় প্রত্যাখ্যান বালিকা-স্কুল স্থাপন হােৱাৰ পৰা দুমাহমান গ'ল। ইয়াৰ ভিতৰতে বহুত সাল-সলনিৰ আগন্তুক হৈছে। ৰাক এখন বিদ্যালয় পাতি দিবৰ মনেৰে গকুল উকীল, কমল ৰাজখােৱা প্রভৃতিয়ে গৱৰ্ণমেণ্টৰ সাহায্য ভিক্ষা কৰি ইতিপূর্বেই এবাৰ আবেদন কৰিছিল; কিন্তু গৱৰ্ণমেন্ট ৰাইজৰ আগ্রহ নেদেখিলে তেনে সাহায্য কৰিব নােখােজে বুলি উত্তৰ দিলে। লগতে ইয়াকো ক’লে সে ৰাইজে যদি কিছু টকা উঠাই স্কুলখন ভৰিব পাৰে, তেনেহলে গৱৰ্ণমেন্টে আনন্দেৰে সৈতে, যথাযােগ্য দান আগ বঢ়াব। এই উত্তৰ পাই আবেদনকাৰীসকলে এখন ৰাজহুৱা সভা পাতি স্কুলস্থাপনৰ সম্পর্কে আয়ােজন কৰিবলৈ স্থিৰ কৰিছিল; কিন্তু কৃত- কাৰ্য্য হ’ব নােৱাৰিলে। দীনবন্ধুৰ মতেই বেলেগ। চলিত বালিকা বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাপ্রণালী তেওঁ সমূলি সমর্থন নকৰে; সেই দেখিয়েই তেওঁ গৱৰ্ণমেণ্টৰ সাহায্য লবলৈ অনিচ্ছুক। ৰাইজৰ বৰঙনি আৰু স্কুলৰ উৎপন্নৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি চলাব পৰাকৈ বিদ্যালয় পতা হে তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল; সেই দেখিয়েই তেওঁ তেতিয়া গকুল উকীল প্রভৃতিৰ লগত যােগ দিয়া নাছিল। এতিয়া আয়ােজন কৰোঁতেও তেওঁ নিজৰ আদৰ্শমতে স্কুলে চলাব পাৰিব বুলিহে তাক হাতত লৈছিল; কিন্তু কাৰ দুর্ভাগ্যৰ গুণে ক’ব নােৱাৰে স্কুলৰ লগত তেওঁৰ সম্পর্কই নৰ'ল। স্কুলৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতি নির্দেশ মতে ৰাইজৰ পৰা উঠা -১১-