পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাধনা একো নামাতিয়ে নে? 4 বলৈ ধৰিলে। উকীল-নধৰিব পাৰে ; কাৰণ তুমি বােধৰে। দীনবন্ধুৰ প্ৰেমত পৰিছা; সেই দেখি ওলাই থকা কথাও নেদেখা হৈছা। কিন্তু আমি প্রমাণ পােৱা কথা মিছা বুলিম কেনেকৈ ? উকীলৰ কথা শুনি প্ৰভাই একো নামাতিলে; তেওঁৰ মনত নানা চিন্তা হবলৈ ধৰিলে। সঁচাকৈয়ে দীনবন্ধুৱে এনে কাম কৰিছে নে? চিঠিত তেওঁ যেনে উপদেশ দিছে, তেনে ভাবেই সকলাে কথা তেওঁক ভাঙি কোৱা হে উচিত আছিল। যদি তেওঁৰ মনত কিবা সন্দেহ জন্মিছিল, তেনেহলেও সেই সন্দেহৰ কথা স্পষ্টকৈ কৈ তেওঁৰ মতামত প্রকাশ কৰা হ'লে হে প্রকৃত বন্ধুৰ কাম হলহেঁতেন। তাকে নকৰি তেওঁ এনে নীচ উপায় অৱবলম্বন কৰিছে কিয়? প্রভাই কোনটো সঁচা, কোনটো মিছা একোকে স্থিৰ কৰিব নােৱাৰিলে। প্রভাৰ ঘৰৰ পৰা গৈ উকীলে মহেশ আৰু লক্ষ্মীকান্তৰ লগত কিবা পৰামৰ্শ কৰিলে। সেইদিনা মহেশ আৰু লক্ষ্মীকান্তৰ লগতে প্ৰভাৰ সেই একে বিষয়ৰ আলােচনা হ’ল। দুয়ােজনে উকীলৰ কথা সম্পূর্ণ সমর্থন কৰিলে। লগে লগে এনে কিছুমান কথা সাজি-পাৰি প্ৰভাক শুনালে যে প্রভাই তেওঁলােকৰ কথা কিছু পৰিমাণে বিশ্বাস নকৰাকৈ থাকিব নােৱাৰিলে। দীনবন্ধুৰ ওপৰত প্ৰভাৰ এটা অভিমান হ’ল ; তেওঁ দীনবন্ধুক কিছু টান কথা শুনাই এখন চিঠি লিখিবলৈ ঠিক কৰিলে; কিন্তু মহেশ আৰু লক্ষ্মীকান্তই তেওঁক তেনে কৰিবলৈ মানা কৰিলে। তেওঁলােকে ক'লে যে দীনবন্ধুৰ ষড়যন্ত্রৰ কথা প্রভাই গম নােপােৱাৰ ভাও ধৰি মনে মনে থকাই ভাল; ধৰা-পৰা যেন দেখিলে দীনবন্ধুৱে হয়তাে এনে কিবা ভীষণ উপায় অৱলম্বন কৰিব যে তেতিয়া কাৰ নিস্তাৰৰ উপায় নাথাকিব। মহেশ আৰু লক্ষ্মীকান্তৰ উপদেশ শুনি প্রভাই দীনবন্ধুলৈ কোনাে চিঠিপত্র নিলিখাকে স্থিৰ কৰিলে।