পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/১১৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


প্ৰতাৰণা সম্পর্ক নৰখাই ভাল ; নহলে বিপদত পৰিবা। তাৰ নিচিনা এটা বক-ধাৰ্মিক দেশখনতে নাই।” প্রভাক’তা মই দেখােন আজিলৈকে তাৰ কোনাে চিন পােৱা নাই। উকীল-পাবা কেনেকৈ? তােমাৰ চকুত ধূলি দিছে। প্রভা—মই আপােনাৰ কথা একো বুজা নাই। উকীল—তােমাৰ আমাৰ সম্পর্কে যে বহুত বেয়া কথা মানুহে কাণাকাণি কৰিছে, সেইকথাতাে জানা ? প্রভা—অলপ অলপ শুনিছো। উকীল—এইবােৰ কথা কাৰ পৰা ওলাইছে গম পাইছা জানাে ? প্রভা—মই কেনেকৈ গম পাম ? উকীল—মই অনুসন্ধান কৰি জানিব পাৰিছো, এই সকলাে কথা দীনবন্ধুৰ পৰা ওলাইছে। সি তাৰ ঘৰত দল গােটাই কিবা এটা ষড়যন্ত্র পাতি এইবােৰ কথা চাৰিওফালে প্রচাৰ কৰােৱাইছে। প্রভা—মােৰ বিশ্বাস নহয়। উকীল—তােমাৰ বিশ্বাস নহব পাৰে, কিন্তু কথাটো হলে সঁচা। প্রভা—তাৰপৰা তেওঁৰ লাভ কি ? উকীল-লাভ কি কেনেকৈ কম ? কিন্তু এইটো হ'লে ক’ব পাৰে। যে আমি ইয়ালৈ অহাৰ পৰা তাৰ কিবা এটা স্বাৰ্থত ব্যাঘাত জন্মিছে ; সেই কাৰণে সি আমাক আঁতৰাবলৈ নানা উপায় অৱলম্বন কৰিছে। বাহিৰত মিছা কলঙ্ক প্ৰচাৰ কৰি সি আমাক খেদাৰৰ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেনেকৈ তাৰ মনােৰথ-সিদ্ধি কৰিব নােৱাৰি, এতিয়া আকৌ বন্ধুভাবে নানা প্রকাৰ মিছা যুক্তি দেখুৱাই আমাক দূৰ কৰিবলৈ উপদেশ দিছে। প্রভাবাহিৰত ওলােৱা কথাবােৰ তেওঁ প্ৰচাৰ কৰিছে বুলি মােৰ মনে নধৰে।