পৃষ্ঠা:সতীৰ তেজ.pdf/৩৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


গদা।—(একেৰাহে কিছুপৰ ৰেণুলৈ চাই থাকি )
           ক্ৰুৰ সৰ্প গত-প্ৰাণ।
           কিন্তু সেই আশী বিষে হৰিলে জেউতি
           প্ৰকৃতি বুকৰ এটি ফুল্ল কুসুমৰ ।
           মোৰেই পাপত এই নাৰীৰ মৰণ।
           আৰু এটি নাৰী-প্ৰাণ যায় যায় যায় !
           নোৱাৰে থাকিব স্থিৰ, নালাগে জীৱন,
           নহওঁ নহওঁ আৰু কাৰো বধ-ভাগী।
           নালাগে নালাগে মোক সহায়-সাৰথি,
           নকৰোঁ কামনা আৰু ৰাজ-সিংহাসন।
           আজি শেষ, নগাবেশ, প্ৰাণৰ মমতা,
           শেষ আজি জীৱনৰ সকলো সাধনা ।
           বিদায় ! বিদায় মোৰ আশ্ৰয়ৰ স্থল,
           বিপদৰ বন্ধু মোৰ অন্তিম বিদায়।
           যাওঁ, যাওঁ, উৰি যাওঁ, নোৱাৰোঁ থাকিব,
           বিজুলী-সঞ্চাৰে গৈ ৰজাৰ হাতত দিওঁ ধৰা,
           দিওঁ সপি নিষ্কৰ্ম্ম জীৱন।
           খণ্ড খণ্ড কৰি মোৰ মাংস শৰীৰৰ
           বিতৰক মাংসাহাৰী প্ৰাণীৰ মাজত ;
           হোক যোগ্য প্ৰায়শ্চিত্ত কাপুৰুষতাৰ।
           লুপ্ত হোক গদা নাম পৃথিবীৰ পৰা !
                                                 (বেগেৰে প্ৰস্থান। )