পৃষ্ঠা:শ্ৰীমদ্ভগৱত্‌‌‌‌গীতা বা কৃষ্ণগীতা.djvu/১৩৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
১২৩
শ্ৰীমদ্ভগৱদ্‌গীতা

ব্ৰহ্মৰ প্ৰতিমা নিষ্ঠে জানিবা প্ৰণৱে।
প্ৰণৱ স্মৰণে সিকাৰণে গতি পাৱে॥
ভকতে সাকাৰ ৰূপ চিন্তি নাম স্মৰে।
জ্ঞানী নিৰাকাৰ ব্ৰহ্ম সমাধিক কৰে॥ ৫১৫
কৃষ্ণে বোলে দেখা নানা পন্থে গতি পায়।
সুলভ আনন্দ কিন্তু ভক্তি বিনা নাই।
সাংখ্য যে অষ্টাঙ্গ জ্ঞান ব্ৰহ্মচাৰ্য্য যোগে।
নামত বিশ্বাস ভৈলে এতে কেন লাগে॥ ৫১৬
অনন্য শৰণ হৈয়া স্মৰে যিটো লোক।
যদ্যপি অজিত মই তভো জিনে মোক॥
মোৰ পদ পাই কিছু নোখাজয় আৰ।
জন্ম মৃত্যু এৰাই সিটো তৰয় সংসাৰ॥ ৫১৭
বেশ্যাত কামীৰ যেন নুগুচয় ৰতি।
সেহিমতে হৰিপদে নছাৰয় মতি॥
কহয় গোবিন্দ মিশ্ৰে শুনা সবে নৰ।
কালে গ্ৰাসে আসি দেখা বিলম্ব নকৰ॥ ৫১৮
হাসিতে খেলিতে কতো দূৰে নেই ধৰি।
এৰাইবাক ইচ্ছা যদি বোলা হৰি হৰি॥ ৫১৯

_____