পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৯৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিলানী এবাৰ যাত্ৰ দেখি না নি এত ৰাখিব পাৰে। গৰুলো মানুহৰে ফুটা এটা তেনে ঘটনাৰ প্ৰতি থাকে। যি বিগত এনােযােগ বেছি দিয়া., আৰু বিবি ৰ ৰাৰ অভ্যাস কৰা বা সেই বিষয়ে মনত থাকে। সুত, যি বিৰ লগত পুৰণা অভিজ্ঞতাৰ সংযোেগ বিন বেছিকৈ ঘটে সেই বিষয় তিন সতে মনত থাকে। মনত পৰাৰ, অর্থাৎ স্বৰ বেৰাৰ কাৰণ সংযােগ। অলপ আগজে মােৰ অৰ হােৱাৰ কথা নত পৰিল। যাৰ, স্বৰ হোৱাৰ দিনালৈকে মই এই এৱ নকল কৰিছিলো। জৰ হােৱাৰ দিনাৰপৰা আৰিহে আকৌ এই ফল হল লৈছো। ইয়াত এই হিফাগ-লিখন ইত্যাদিৰ লগত অৰ হােৱা কথাটো সংযুক্ত হৈ আহিল। এ বিষৰ আগত পৰা মাকে দ্বিতীয় বিশ্বৰ স্মৰণ। কোনাে এটা কথা মনত পৰা যেন পালে এ দৰে তাৰ আগৰ ক গৰি চাৰ, দেখি যে কোনো কথাই মনত নপৰে; পর্ব কথাৰ লগত সেই কথাৰ বিৰ এক সংগেই ; অনেক সময়ত সেই সংবােগ গুপ্ত ভাৱে থাকে, অলপ অৰি চালেৰে ধৰিব পাৰি। সেই দেখি কোনাে কথা এটা মনত পেলাৰ লাগিলে ৰ সংবােগ গিৰি চাৰ বাগিব। ধৰা, অলি বাত এল মায় দেখিলা, পিন পাল, কিনৰ নাৰ কি এই শানু