পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৯৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষ-বিচাৰ জনে কি কৰে তোমাৰ লগত কেনেকৈ চিনাকি এইবিলাক কথাও মনত নপৰে। তেতিয়া কি কৰিবা ? তুমি ভাবি লাগিৰ এনেকুৱা গীল জাঙিৰ গোফ থাকা মানুহ কত দেখিছিল। তোমাৰ মনত পৰিল তুমি কোনো বন্ধুৰ ঘৰত থাকোতে তেওঁৰ লগত এনে মানুহ এজনৰ ঘৰ গৈছিলা। তাৰপৰা তােমাৰ অৰণ সহজ হৈ আহিল-এওঁ অমুক মৌজাৰ মৌজলা, কেইবছৰমান পূর্বে তুমি তােমাৰ বন্ধুৰ লগত এওঁৰ ঘৰ গৈছিল, তেতিয়া তােক এও অনেক আদৰ সালৰ কৰি জা-জলপান খুৱাই পঠাইছিল । তাৰ পাছত তেওঁৰ সমন্ধে অনেক কথা মনত পৰিবতেওঁৰ চৰা ঘৰটো, তাৰ মেজ-শামি, তেওঁৰ কথা-বাৰা শৰা-ছােৱালী ইত্যাদি। এই লাইক মনৰ মুলত সংযােগ। ইটোৰ পৰা সিটো, সিটোৰ পৰা তাৰ পাছটো--এই কমে নানান কথা মনত পৰি যায়। ৰণৰ মুল সংযোগ বুজিব পাৰি, আমি কৃত্রিম উপায়েৰে কথা মনত ৰাখিবলৈ বিচাৰে। কাপোৰত গঠি দি থৈ কথা মনত পেলােৱাৰ উপায় বুদ্ধিটো সকলােৰে জনাজাত। ইয়াৰ মূলতো এই কথা। গঠি-টো হাতত লাগিলেই মনত পৰিৰ কি গাঠি দিছিল, তাৰপৰা তােমাৰ আৰকীয় কাম সিদ্ধ হব। খুটাত বা মাৰি থােৰা, কোনাে বিশেষ ঘটনাৰ অাৰক ৰূপে পছ-পুৰি ৰােয়ই আটাইবিলাকৰ ৰূলত সংৰাগৰ নিয়ম।