পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৫১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


প্ৰকৃতিৰ ওপৰত নতুন বিষয়টো কিপে গৃহীত হব সেই কথা নিৰ্ভৰ কৰে। কালিদাস আৰু বিদ্যাবতীৰ আখ্যান মত কৰা। বিদ্যাৰতীএ আঙলি এটা দেখালে, যে ঈশ্বৰ এক। কালিদাসে ভাবিলে, তাই এটা আঙুলি দেখুৱালে যেতিয়া মই দুটা দেখুৱাওঁ । বিদ্যাৰতী বুজি লে, এওঁ বৰ পণ্ডিত, সাংখ্য মতে পুৰুষ-প্রকৃতি দুই, তাকে হে কলে। তেতিয়া বিদ্যাৱতী হাতৰ তলুৱা খম মেলি দেখুৱালে, যে পৃথিবীখান চেপেটা বুলি মােৰ বিশ্বাস। কালিদাসে ভাবিল, মােক চাপৰ হে মাৰিব খুজিছে, বাৰু মই ভুকু মাৰিম বুলি ভয় দেখুৱাওঁ। ভুকু দেখি বিদাৱতী বুজি ললে, 'এও বৰ পণ্ডিত, পৃথিবী যে প্রকৃততে ঘূণীয়, তাকে যে কলে। | এই পৃথিবীত বিদ্যাৰী আৰু কালিদাসৰ অভিনয় আমি সকলাে সদাই কৰিবই ধৰিছে; মুঠে তাকে বুজি হে নাপাওঁ । নাজালা গান প্রথম গােৱ নিলে তাৰ শব্দৰােৰ আমি ধৰিব নােৱাৰে; কানা গানটোৰ আখৰে আখৰে বুজি পাওঁ। দূৰুয়া ভাষাত বক্তৃতা শুনিলে আমি খুটুং-টা কিছুমান ধ্বনিতে শুলনা; বুৱা ভাষাত হলে প্রত্যেক শব্দকে বুজি পাওঁ। অনেক লিখত ৰা ছাপাত কোনাে কোনাে শব্দৰ আখৰ-ৰিপৰ্যয় হয়। আমি সেইবোৰ বিশেষ পৰ্যবেক্ষণ নকৰিলে ধৰিবই নােৱাৰে। এই আটাই বিলাকৰ কাৰণ সমুখত যি নতুন নতুন বিষয় উপস্থিত হয়, তাক ধৰিবলৈ