পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


a শিকাৰচাৰ আমাৰ নিজৰ অতিজ্ঞতাৰ কোনাে কোনোটো অংশ আগ বাঢ়ি যায়। নতুন বিষয়ৰ লগত পুৰণা আ ৰ চিনাক বিমান ঘনিষ্ঠ তিনে দুলােৰ মিলন সহজ হৈ উঠে। যত এই চিনাকী নাই, ভাত পুৰণা অঙ্কিতাৰ প্রকৃত অনুসৰি এই চিনাকী সংঘটন হয়। | এই কাৰণে দেখা যায় যে সমান বয়সীয়া সমান শক্তিসম্পন্ন তিন-তিন শিশু এ ঠিক একে একাৰে শিক্ষা লাভ কৰিও ভিন ভিন ৰূপে বিকাশ লান্ত কৰে। একে শ্ৰেণীৰ কোনােটা লৰাই অঙ্ক ভাল দৰে জানে, কোনােটাই সাহিত্য পঢ়ি সােৱাদ পায়, কোনােটোই বুৰঞ্জী পঢ়ি আনন্দ লাভ কৰে, আৰু কোনােটোৰ ৰা বুৰঞ্জী দেখিলেই ভয়ত অণ্ঠ-ক একাই যায়। এনে বিন্নিতাৰ কাৰণ বহুত-সৰু কালৰ শিক্ষা, বৰ এগৰু, শিক্ষক দোদোষ, কোনাে এৰি ৰা এটাৰ মনৰ গতি ইত্যাদি অনেক অৱস্থাৰ পৰা এনেকুৱা বিভিন্নতাৰ উৎপত্তি হয়। এই আটাইৰে তলিত এটা সত্য দেখা যায় --বি মেনে কাৰৰ পুৰ অভিজ্ঞতা লৈ স্কুললৈ আহে, তাৰ এহণৰ ক্ষমত। সেই অভি তাৰ অনুৰূপত । যি লৰাই ঘৰ দৌৰা-দৌৰি মাৰা- মাৰি খেলা-ধুলা কৰি বেছি সময় কটাইছিল, অৰ মনে ঢাল খাব ফুলৰ খেণিৰ ফালে ৰ', তাৰ পূর্ব অভিজ্ঞতাই শেক আদি সীয় কৰা এই কৰিবলৈ গৰু বেছি পাৰ কৰি তুলিব। যি বৰাকৰত গৰু পচ' এই নীতিবাক্যৰ তলত