পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৩৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষাৰ অৰ্থ আৰু উদ্দে আজিৰালিৰ দিনত, আমি অতি উত্তম ৰূপে বুজি লৰ লাগে, যে জীৱিকা-অৰ্জন জীৱনৰ প্ৰধান আৰু কঠোৰতম সমা। আগৰ দিনত, আৰু কোনাে দেৱানুগৃহীত দেশত, জীৱিকা-সমস্যা এটা কথাৰ কথা যেনেই নাছিল যি বিধাতাই কৎসক ও শুকক হৰিত বৰণীয়া, আৰু ময়ুৰক চিত্রিত কৰিছিল, সেই বিধাতাই কি জানি কোনােবা স্বর্ণময় অতীত যুগত আৰু কোনােবা স্বপ্নময় ৰাজ্যত মানুহৰে বৃত্তি বিধান কৰি থৈছিল। কিন্তু বর্তমান সময়ত, সত্যৰ গুণতেই বা দেষতেই, সমস্ত পৃথিবী আৰু সমস্ত মানব জাতি যেতিয়া আগৰ দিনৰ এখন গাওঁ আৰু গঞাৰ দৰে হৈ পছে, তেতিয়া কোচ খাই অহা এই পৃথিবীৰপৰা সেই স্বপ্নময় সত্যযুগ আৰু স্বর্ণপুৰীও লোপ পালে আৰু সেই বৃত্তি-বিহোতা বিধাতাৰ অন্তর্ধান হল। খাটি নাখালে আজিও দয়াশীল বিধাতাই বৃমি বিধান নকৰে । আৰু পুৰণি দিনতো মুখ মেলি মেলি চৰাই টোপ খুৱাই ফুৰা নাছিল ।। এই কথা আমি প্রায় পাহৰে; আৰু আমাৰ ল' ছাৱালীক যেতিয়া কুৰি কুৰি হাইস্কুল আৰু কলেজৰ বিলাসী শিক্ষা পাবলৈ খেলি-হেঁচি পঠিয়াও, তেতিয়া সিহঁতে যে এদিন নিজে উপার্জন কৰি খাৰ আৰু খুৱাব লাগিব, এই কথাও আমি সম্পূর্ণ বিষৰণ হওঁ । সেই দেখি, শিক্ষাৰ অন্যতম প্রধান উদ্দেশ্য—যে ই আমাক জীৱিকা