পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শিক্ষা বিচাৰ কৰিলেহে চৰি-গঠন হব পাৰে। চৰিত্ৰবান্ সেয়ে, যাৰ চিত্ত উপযুক্ত সময়ত বজাদপি কঠোৰাণি আৰু সময়ত মৃদুনি কুসুমাসপি। সেয়ে চৰি , যি সকলে অৱস্থাতে তা অনুৰূপ ব্যৱস্থা কৰি নিক সদাই অৱস্থাৰ ওপৰতু ৰাখিব পাৰে। সেয়ে চৰিত্ৰ, যি অৱস্থাৰ দাস নহুই অৱস্থাৰু নিয়ৰ দাস কৰি লব পাৰে। | যি শিক্ষাই মানুহক এই সামর্থ্য দিব নােৱাৰে, সি বিদ্যা হব পাৰে, কি জানি মানুহ পতিত হব পাৰে, কিন্তু তাৰ পৰা মানুহে প্রকৃত শিক্ষা নাপালে। সুপণ্ডিত আৰু সুশিক্ষিত লােকৰ প্ৰভদ অসাথনত। ১৬। কর্ম পটু হােৱাৰ এটা প্রধান অ্যাৱশ্যক মানুহৰ | প্রত্যেকে নিজৰ জীৱিকা অর্জনত সক্ষম জীবিকা অর্জন

  • হব লাগে। বর্মন যুগত নানাবিধ

কল-কৌশলৰ গুণত দেশৰ, আৰু কিছু পৰিমাণে কালৰে, বাবধান টুটি আহি আনামাজ দিনক দিনে কমে টিল হৈ উঠিছে। অভিমাৰ চক্ৰবাহৰ দৰে এই জটিল সমাজৰ পাকে পাকে ফুৰি তাৰ ভিতৰলৈ সােৰ পাৰা আৰু নিৰাময়ে তাৰ পৰা ওলাই আহিব পাৰা জনেছে প্রকৃত শিক্ষিত; তেওঁ হে আজি কালিৰ দিনত যথেষ্ট পৰিমাণে ধন উপার্জন কৰি ধনী মানী সন্ত্রমঃ ছৈ মুখস্ত কীৱন নিৰ পাৰে।