পৃষ্ঠা:শিক্ষা-বিচাৰ.pdf/১৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


শিক্ষা-বিচাৰ

মূলত সামাজিক আৰু প্রাকৃতিক অৱস্থা। প্রাকৃতিক অৱস্থা-বােৰে মানব-শিশুৰ কিছু পৰিমাণে বিকাশ কৰে; আৰু সামাজিক অৱস্থাবোৰে কৰে কিছু পৰিমাণে। এই দুয়ােবিধ অৱস্থা লগ লাগি, ইটোএ সিটোএ বিকাশ কৰা কৰি কৈ, যি পৰিবৰ্তন হয় সেয়ে মূল বিকাশ— যাৰ গুণত একে লগে একে ঠাইতে হোৱা ৰাজাৰ ছলি হল বিক্রমাদিত্য আৰু বামুণৰ লৰা হল বিকা-বামুণ।

ইয়াতে মন কৰিব লগীয়া কথা এই, বি বিকাশটো ঘটিল সি তিমান শিশুৰ নিজা বলত নহয়, যিমান প্রাকৃতিক আৰু সামাজিক অৱস্থাবােৰৰ জোৰত শিশু, যেনিবা, এক সোপা মাটি আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থা খনিকৰ। খনিকৰৰ নিপুণতাৰ তাৰতম্য অনুসৰি বােকাই দেৱী-প্রতিমাৰ পৰা ধান-উহােৱা-উধান, যিহৰ তিহৰ অকৃতি প্রাপ্ত হয়।

 

সমাজৰ ইচ্ছাকৃত প্ৰভাৱ৬। যদি শিশুটোক আমি কোনাে বিশেষ প্রকাৰে বিকাশ বা পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ বিচাৰোঁ, তেনে-হলে আমি খনিকৰ হে সলাবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগিব। চিধা কথা কবলৈ হলে পাৰিপাশ্বিক অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তন কৰিব পাৰিলেহে শিশুৰ পৰিৱৰ্তন কৰিব পাৰি, নহলে নােৱাৰি। এতিয়