পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/২৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


দ্বিতীয় অধ্যা ।

৭ ক্ষেত্ৰবাসী পণ্ডিত আৰু পাণ্ডাসকল বিঘ্নিত হৈছিল । পুৰীত ৫ মাহমান থাকি দক্ষিণ ভাৰতলৈ শঙ্কৰদেৱে যাত্ৰা কৰিলে । সেতুবন্ধ ৰামেশ্বৰ অাৰু দক্ষিণ দেশৰ ৩ান প্ৰসিদ্ধ তীৰ্থস্থানবিলাক, চাই তেওঁ পশ্চিম দেশলৈ খোজ ললে । বাৰানসী, প্ৰয়াগ, মথুৰা, বৃন্দাবন, কুৰুক্ষেত্ৰ, উপবদৰিকাশ্ৰম অাদি পশ্চিম ভাৰতৰ প্ৰসিদ্ধ তীৰ্থ-স্থানবিলাক চাই আকৌ তেওঁ জগন্নাথ ক্ষেত্ৰলৈ উভতি আহিল ; আৰু তাত কিছুদিন থাকি ঘৰলৈ মুখ কৰিলে । ঘৰৰ আৰু গাৱঁৰ সকলোৰে অনুপম প্ৰীতি, পৱিত্ৰ উৎসাহ আৰু উজ্জল আশাৰ উৎসৱে নে ষ্ট্ৰৰ প্ৰত্যবৰ্ত্তমক অভ্যর্থনা কৰিছিল। তেওঁৰ এই ভ্ৰমণত । ১২ বছর লাগে বুলি চৰিত্ৰত লেখা আছে । সি যি হওক এই তীৰ্থভ্ৰমণত অনেক বছৰ ষে লাগিছিল তাত কোনো সন্দেই না । শঙ্কৰদেৱৰ তীৰ্থভ্ৰমণৰ বিশেষ বিবৰণ চৰিত্ৰত পোবা৷ নেমায়, কিন্তু এইটো খৰাং যে এত ভ্ৰমণৰ পৰা তেওঁ বহুজ্ঞান, বহুদশিতা অাৰু বহুশক্তি লাভ কৰিছিল । পাছৰ ডাঙ্গৰ কাৰ্য্যৰ নিমিত্তে এই ভ্ৰমণতেই যে তেওঁ প্ৰস্তুত হৈছিল তাৰ অলপো সন্দেহ নাই । এহ ভ্ৰমণেই তেওঁৰ হৃদয়ত জড় মূৰ্ত্তি পূজাৰ অসাৰতা আৰু চৈতন্যময় ঈশ্বৰৰ পূজাৰ শ্ৰেষ্ঠতা দকৈ সুমাত দিয়ে, এই ভ্ৰমণতেই তেওঁৰ মনত দেশৰ হিত সাধনাৰ মহাব্ৰতৰ ভেটি শকতকৈ বন্ধা হয়, আৰু এই ভ্ৰমণেই তেওক আজি পৰ্য্যন্ত অসম ভূমিত অমৰ কৰি ৰাখিছে । পণ্ডিতৰ সমাজত তেওঁৰ নামৰ সন্মান অাৰু মাহাত্ম্য, নামঘৰত ভকতৰ মুখত ভোৰ তালৰ ধ্বনিত তেওঁৰ নাম মিহলি হৈ প্ৰতিধ্বনিত হোৱা, বহাগৰ বিহুত বছৰৰ ন দিনৰ সম্ভাষণৰ হুচৰিত গৰখীয়া লৰাৰ গীতত