পৃষ্ঠা:শঙ্কৰদেৱ.pdf/১৫০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৪৮ শঙ্কৰদেৱ । কাব্য ছপা হৈ ওলাইছে, কিন্তু গুচৰিতত উল্লিখিত তেওঁৰ দশম ৰ পদ এতিয়াও আবিষ্কৃত হোৱা নাই ইমানবোৰ গীত, পদ আদিৰ ভিতৰতো শঙ্কৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ বৰগীতবোৰে তেতিয়াৰ সাহিত্য আক সমাজত এক । যুগান্ধৰ উপস্থিত কৰিছিল। বৰগীতবোৰৰ ভাব, ভাষা আৰু সুৰ একেৰাৰে নতুন ধৰণৰ । সান গীত দবোৰ ৰামায়ণ । আক পুৰাণ আদিক আশ্ৰয় কৰি বচিত হলেও লৌকিক ভাধত বাজে ধৰ্ম্ম আৰু ভক্তিৰ উচ্ছাস সেইবোৰত সমূলি নাই । ঠাৱে ঠাৱে ৰসাল আৰু কবিত্বপূর্ণ হলেও সেইবোৰ মুথ্যভাবে লোকজনৰ নিমিত্তে ৰচিত হৈছিল। তাৰ ভিতৰৰ ভালেমান কবিতা প্রেমৰসাত্মক, কিন্তু সেই প্রেম সাধাৰণ নায়ক-নায়িকাৰ কাম'ভাৰ পূর্ণ-প্রেম eে । শঙ্কৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে গীত আৰু কবিতাক । নব প্ৰচাৰিত হৰিসেৰে অভিষিক্ত কৰি অসমীয়া সাহিত্যক আধ্যাত্মিকতাৰ ওখ ভেটিত পাপনা কৰি দুখৰাভিমূখী কৰি। তুলিলে ; আক লাগে লগে মাস্তুহৰ মনকো । ওপৰৰ ফাগে ঢাল। ধুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। সময়ে সময়ে লৱপ্রতিষ্ঠ পুৰণি কবি- সকলৰ পদত নবপ্রচাৰিত ভক্তিৰসৰ সংযোগ কৰি সেইবোৰক সময়োপযোগী কৰি ৰক্ষা কৰিছে আৰু আন সময়ত ব) সাধাৰণ। মানুহৰ মন যোগাবলৈ পীত কবিতা ৰচোতা অজাচীন কবি । সকলকস্তাচ্ছীল্যেৰে উপলুঙা কৰি তলত পেলাইছে। ধৰ্ম আৰু নমাল গঠনৰ দৰে নাহিত্যক্ষেত্ৰতো এই মহাপুৰুষ হজনে পূৰ্বৰ গৌৰৱ অনুপ্ত ৰাখি বৰ্তমানৰ ভোট শকত কৰি ভৱিষ্যতৰ দুৱাৰ দণিত থিয় হৈছিল।