পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কুম্ভনশী গৰ্ভে জন্মে ৰাৱণ ভাগিনা। . তাৰ সম বীৰ আৰু নাই কোনো জনা॥ শূল পাট লই যদি কৰয় সংগ্ৰাম। তাৰ কিছু কথা কওঁ শুনা হে শ্ৰীৰাম। মান্ধাতা নামত ৰাজা তব পূৰ্ব্ব বংশে। অযোধ্যাত ৰাজ্য কৰি ত্ৰিভুবন শাসে। ইন্দ্ৰক জিনিবে গৈল অমৰ ভুবন। ভয়ত পলাই ইন্দ্ৰ হৈল অদৰ্শন। মান্ধাতাক মাতিয়া কহয় দেবগণ। অন্ধ ৰাজ্য ভোগ কৰা শুন হে ৰাজন। বনত অৰ্ধেক লোৱা ইটো অস্ৰাৱতী। দেবৰাজ সঙ্গে তুমি কৰি যোৱ। প্ৰীতি। মান্ধা বদতি শুনিয়োক দেবগণ। বাসবক জিনি লৈবে অমৰ ভুবন। পূৰন্দবে জিনি মই ৰাখিম পৌৰুষ।' তিনিও ভূবনে মোৰ হ’ব ইটো যশ। শুনি দেব সবে মিলি যুক্তি কৈলা সাৰ। বিনা যুদ্ধে ইয়াক পঠাইবো যম দ্বাৰ। ইন্দ্ৰে কহে বচন শুনাহে মহাৰাজ। পৃথিত আছে বহু বীৰৰ সমাজ। পৃথিবী জিনিবে যিটো ৰাজা অপাৰগ। লজা নাই আগে কিয় জিনিবে স্বৰ্গক।