পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


হেথা.ৰাম ৰাজ্য কবে পাত্ৰ মিত্ৰ লই। তিনি ভাই সঙ্গে ৰাম প্ৰজাক পালই। এক দিনা মুনি এক ভাৰ্গব নামত। উপনীত হলে আসি ৰামৰ সভাত। নমস্কাৰ কৰি ৰাম বন্দিলে চৰণ। পাদ্য অৰ্ষে পূজি দিলে বসিৱে আসন। ৰঘুপতি নিগদতি কোৱা তপোধন। কি কাৰণে হেথা তব হৈল আগমন। ভাৰ্গব বদতি বাম কবা অবধান। আসিছে দুঃখ নিবেদিবে তব স্থান। বাৱণক মাৰি ৰক্ষা কৈলা ত্ৰিভুবন। ৰাৱণ অধিক এক আছে দুষ্ট জন। নত্য যুগে আছিলেক মধু দৈত্য নাম। হিৰণ্য কশিপু পুত্ৰ বৰ বল বাল।। সদা শিব ভক্ত লিটো দৈত বলবান। শিবৰ বৰ জয় কৈলে ত্ৰিভুবন। এক পাট শূল হক শিবে দিলা দান। মা তেজ ধৰে শূল কিকৈৰৰ ব্যাখ্যান স্ত্ৰ পঢ়ি মধু দৈত্য শূল যদি এৰে। শূল তেজে সৰ্বলোক ভস্ম হই উড়ে। হৈলেক মধুৰ পুত্ৰ লবণ নামত। স সাগৰ। পৃধীজিনে শূলৰ বলত।