পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/১৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


( ১ )। লবণৰ হেতু লব কুশ হেতু কুশ। মুনিয়ে ৰাখিলে দুইৰ নাম লব কুশ। দিনে দিনে বাঢ়ে দুই শিশু মহাৰথ। এবে শুনিয়োক লবণৰ বধ কথা। শত্ৰুঘ্ন বাল্মিকী দুয়ো কথা বাৰ্তা কই। সেই ৰাত্ৰি বঞ্চিলেক আনন্দ হৃদয়। প্ৰভাত উঠি সৈন্য কৰিলে সাজন। মুনিক প্ৰণাম কৰি কৰিলে গমন। বাল্মিকীৰ উপদেশ লই শত্ৰুঘন। ৰাক যাত্ৰা কৈল বধিবে লবণ। প্ৰভাতে লবণ গলে বিচাৰি আহাৰ। সৈন্য সং শত্ৰ’গ্নেও নদী হৈল পাৰ। মথুৰাৰ গড় বেঢ়ি ৰৈলে শত্ৰুঘন। হেনকালে মৃগ লই আহিলে লবণ। সৈন্তানবে ঘৰ পথ বেৰিয়া আছিলে। তাক দেখি দুষ্ট দৈত্য লবণ কুপিলে॥ মৃগক পেলাই এক বৃক্ষ গুলি ললে। বৃক্ষৰ আঘাতে বহু সৈক বধিলে। সৈন্য নাশ দেখি আসিলেক শত্ৰুঘন। শক দেখি ক্ৰোধে কহয় লবণ। কি কাৰণে মৰিবে আহিছ হেৰ তয়। তোৰ সম কত ৰাজা বধিলেহহ ময়।