পৃষ্ঠা:মালচ.djvu/৮৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


পদুম।

প্ৰকৃতিৰ চোঘৰৰ পূবৰ দুৱাৰে
ৰঙ্গা সাজপাৰ পিন্ধি, ৰঙ্গচুৱা বেলি
ওলোৱা মাত্ৰকে, তুমি চকুদুটি মেলি
ফুলি উঠা পুখুৰিত অনন্ত শোভাৰে॥
থাকে বেলি যতবেলি আকাশ-মাজত
পদুম। সিমান বেলি থাকা তুমি হাঁহি
আনন্দ মনেৰে মেলি সুকোমল পাহি;
মাৰ গ’লে বেলি মাথোঁ কান্দা বিষাদত॥
পতি-প্ৰাণা তিৰী যেনে বিয়াকুল হয়
পৰাণৰ স্বামী হ’লে চকুৰ আঁতৰ,
বিষাদ মলিনা তুমি হোৱা তেনেকই
আদৰৰ স্বামী গ’লে পশ্চিম সাগৰ॥
পতিপ্ৰাণতাৰ তুমি দেখাইছা চিন,
তোমাৰ স্বামীয়ে স’তে পৰাণ অভিন॥