পৃষ্ঠা:মালচ.djvu/৪১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


মায়াদেবী।

আমি যে নহওঁ কাৰো, কোনো যে আমাৰ
নোহে এই জগতৰ, জানো ভালকই;
কিন্তু হায়! মায়াদেবি! ডোলেৰে মায়াৰ
মানৱক জগতৰ দিছা বান্ধি থই॥
জানিও নাজানো, দেবি! তোমাৰ মায়াত,
“মোৰ মোৰ” বুলি ফুৰো চিৰ জীৱনত;
অনন্ত তোমাৰ মায়া, তোমাৰ ডোলত
খোৱা নাই যিটে বান্ধ, নেদেখোঁ ইয়াত॥
নোৱাৰি চিঙ্গিব ডোল তোমাৰ মায়াৰ
“মোৰ আই,” “মোৰ ভনী,” “মোৰ ভাই” কওঁ;
“মোৰ ল’ৰা” বুলি কয় আয়ে আপোনাৰ,
ভাবি চালে কিন্তু, কোনো কাৰোৱে নহওঁ॥
তোমাৰ বান্ধত পৰি, বন্দী আছোঁ মই,
মোকলাই দিয়াঁ, দেবি! যাও এৰি থই॥