পৃষ্ঠা:মালচ.djvu/৩৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


খোঁপাত লেৰেলা গোলাপ।

নকৰিবা অসন্তোষ, লেৰেলা গোলাপ!
ফুলনীতো দুদিনীয়া তোমাৰ পৰাণ!
সন্ধ্যাবেলা ৰূপৱতী গাভৰু–খোঁপাত
শুকুৱাও ভাল, লই আদৰ সন্মান,
দুদিন গছত থাকি, শুকৱাতকই
অনাদৃত হই, ফুল! উদ্যান মাজত
কোনেও নজনাকই নিৰ্জ্জনে গোপনে,
নিজে ফুলি, নিজে জহি, সৰি বতাহত॥
ভাগ্যৱতী তুমি, ফুল! তোমাৰ মৰণ
হিতেশো যে কৰে বাঞ্চা, ভাগ্যে যদি পাওঁ
শুকাব’ তোমাৰ দৰে, এই খন্তেকত
আদৰ সন্মান পাই, আনন্দে শুকাওঁ।।
গুণ আছে বুলি কিন্তু তোমাৰ গৌৰৱ,
কিবা গুণ আছে মোৰ, পাম সি বিভৱ?